Eurovisie Songfestival | 1956 – 2019 | Eurovision Song Contest

Leden van de European Broadcast Union mogen deelnemen aan het Eurovisie Songfestival. Nederland is een van de weinige landen die al sinds de eerste editie op 24 mei 1956 deelnemen aan het Eurovisie Songfestival.

Ons land neemt niet deel als het liedjesfestival wordt gehouden op 4 mei; de dag dat Nederland een ieder herdenkt die sinds 10 mei 1940 is omgekomen tijdens oorlogen en vredesmissies. In 1995 en 2002 moest Nederland noodgedwongen thuisblijven vanwege een te lage score in het jaar ervoor. Sinds in 2004 twee halve-finales zijn ingevoerd, kan ieder land elk jaar meedoen. En vanaf 2015 mag Australië meedoen.

Donderdag 24 mei 1956 * Gran premio Eurovisione della Canzone
Teatro Kursaal in Lugano – Zwitserland
Presentatie: Lohengrin Filipello – TV Host: RTS

Als eerste deelnemer had Nederland de eer om het allereerste liedje ooit op het Eurovisie Songfestival te mogen zingen. Jetty Paerl | overleden 22 augustus 2013 – bekend van Radio Oranje tijdens de Tweede Wereldoorlog | zong ‘De vogels van Holland’. Om voor deze eerste editie een winnaar aan te duiden werd voor het volgende systeem gekozen; elk land had twee juryleden in de zaal die na het zingen van de liedjes samenkwamen en via een stemming de winnaar kozen. Lys Assia | overleden 24 maart 2018 |met ‘Refrain’ van Zwitserland werd afgekondigd als de winnaar. Naast het gastland en Nederland deden België, Frankrijk, Italië, Duitsland en Luxemburg mee.

Zondag 3 maart 1957 * Großer Preis der Eurovision Song
Sendesaal des Hessischer Rundfunks in Frankfurt – Duitsland
Presentatie: Anaid Iplicjian –  TV Host: Hessischer Rundfunk/ARD

Voor de tweede editie waren er drie nieuwkomers en dat bracht het aantal deelnemende landen op tien. Er werd ook beslist dat elk land nog elk één nummer zou insturen. Corry Brokken | overleden 31 mei 2016 | die met ‘Net als toen’ de tweede editie van het Eurovisie Songfestival op haar naam mocht schrijven. De winnaar mocht het jaar erop het liedjesfestival organiseren dus verhuisde het naar Nederland.  In dit jaar duurde de Italiaanse inzending 5:09 minuten terwijl de Britse inzending enkel 1:52 minuten duurde. Hierna werd de ‘3 minuten-regel’ ingesteld. Birthe Wilke en Gustav Winckler deelden de langste kus die ooit in de wedstrijd heeft plaatsgevonden.

Woensdag 12 maart 1958 * Eurovisie Songfestival
AVRO-studio in Hilversum – Nederland
Presentatie: Hannie Lips –  TV Host: NTS

Hét bekendste nummer uit 1958 is ongetwijfeld het Italiaanse ‘Nel blu dipinto di blu’, beter bekend als ‘Volare’ van Domenico Modugno. Jaren later wordt nog altijd niet begrepen waarom niet hij de derde editie van het Eurovisie Songfestival won. Het nummer bereikte de top van de Amerikaanse hitparade. Frankrijk won met André Claveau | overleden 4 juli 2003 | en het lied ‘Dors mon amour’, nipt voor ‘Lys Assia die een derde keer voor Zwitserland deelnam met ‘Giorgio”. Domenico Modugno moest zijn inzending opnieuw zingen omdat het niet in heel Europa te zien is geweest. Corry Brokken zong voor Nederland ‘Heel de wereld’ en werd 9-de.

Woensdag 11 maart 1959 * Grand Prix d’Eurovision de la Chanson 
Palais des Festivals in Cannes – Frankrijk
Presentatie: Jacqueline Joubert –  TV Host: RTF

Luxemburg sloeg in 1959 een jaartje over, het Verenigd Koninkrijk keerde terug en Monaco maakte zijn debuut, wat het aantal deelnemers in 1959 op elf bracht. Het Prinsendom Monaco, dat zijn debuut maakte met de zanger Jacques Pills | overleden 12 September 1970 | en ‘Mon ami pierrot’ eindigde op de allerlaatste plaats met slechts één schamel punt.

Nederland won voor de tweede keer. Teddy Scholten | overleden 8 april 2010 | zong met ‘Een beetje’ 21 punten bij elkaar en ze liet daarbij het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk ver achter zich.

Donderdag 29 maart 1960 * Eurovision Song Contest
Royal Albert Hall in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle – TV Host: BBC

De BBC dat de organisatie van Nederland had overgenomen omdat ons land niet twee keer in drie jaar het zangfestival wilde organiseren. De Britse omroep had de statige Royal Albert Hall als locatie voor het Eurovisie Songfestival 1960 uitgekozen, die plaats bied aan 10.000 toeschouwers.

Presentatrice Katie Boyle, in een eerste van in totaal vier Eurovisie-optredens als gastvrouw, kondigde elke deelnemer op een haast plechtige wijze aan en af. Winnaar in Londen werd Frankrijk, met de song ‘Tom Pillibi’ van zangeres Jacqueline Boyer. De winnende inzending werd het eerste nummer dat succes kende in heel Europa. Rudi Carrell | overleden 7 juli 2006 | kwam voor Nederland uit met ‘Wat een geluk’ en vergaarde 2 punten en een 12-de plaats.

Zaterdag 18 maart 1961 * Grand Prix d’Eurovison de la Chanson
Palais des Festivals in Cannes – Frankrijk
Presentatie: Jacqueline Joubert – TV Host: RTF

De Franse televisie had, net als in 1959, voor de kuststad Cannes aan de Middellandse Zee als locatie gekozen. Er waren nog wel meer vergelijkingen tussen de 4-de en 6-de Songfestivaleditie. Winnaar in 1959 werd de voor Luxemburg uitkomende zanger Jean-Claude Pascal | overleden 5 april 1992 | en zijn liedje ‘Nous les amoureux’. De tweede plaats ging naar The Allisons gevormd door Bob Colin Day | overleden 25 november 2013 | en John Alford uit het Verenigd Koninkrijk met ‘Are you sure’. Zwitserland met Franca di Rienzo werd derde. Nederland werd vertegenwoordigd door Greetje Kauffeld met het liedje ‘Wat een dag’en eindigde op de 10-de plaats.

Zondag 18 maart 1962 * Grand Prix d’Eurovison de la Chanson
Grand Auditorium de RTL in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie: Mireille Delanoy – TV Host: RTL/CLT

Zestien landen verschenen aan de start bij het zevende Eurovisie Songfestival. Onder hen maar liefst drie nieuwkomers; te weten Finland, Joegoslavië en Spanje. Vooral die laatste twee landen bleven niet onbesproken: Joegoslavië kende immers een communistisch staatssysteem en Spanje werd nog door dictator Francisco Franco geleid.

De EBU oordeelde echter dat muziek, media en politiek met elkaar niets te maken mochten hebben. Frankrijk won met Isabelle Aubret en ‘Un premier amour’. Tweede werd Francois Deguelt | overleden 22 januari 2014|, die Monaco vertegenwoordigde met ‘Dis rien’. Luxemburg eindigde als derde met Camillo Felgen | overleden 16 juli 2005 | met ‘Petit bonhomme’.

Het duo De Spelbrekers gevormd door Theo Rekkers | overleden 20 april 2012 | en Huug Kok | overleden 27 oktober 2011 | zongen voor Nederland het liedje ‘Katinka’; Europa kon het niet bekoren met als resultaat 0 punten. In Nederland werd het liedje wel een evergreen.

Zaterdag 23 maart 1963 * Eurovision Song Contest
BBC Television Center in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle – TV Host: BBC

Zestien landen reisden in 1963 af naar de Britse hoofdstad voor het achtste Eurovisie Songfestival. Heel wat artiesten die later veel bekendheid over heel Europa zouden verwerven.

Zo vaardigde Monaco Françoise Hardy af. Zij werd later een grote ster in Frankrijk; als ook de Griekse Nana Mouskouri en de Israëlische Esther Ofarim met ‘T’en vas pas’. Esther Ofrahim was kort bij de overwinning, maar moest na een dubieuze stemming van Noorwegen het Deens duo Grethe Ingmann | overleden 18 augustus 1990 | en Jørgen Ingmann | overleden 21 maart 2015 | laten voorgaan met de song ‘Dansevise’.

‘De Speeldoos’, gezongen door Annie Palmen | overleden 15 januari 2000 |, kreeg 0 punten. Voor de tweede keer oprij geen punten voor de Nederlandse vertegenwoordiging en voor de tweede keer 13-de.

Zaterdag 21 maart 1964 * Eurovision Song Contest
Tivoli Concert Hall in Kopenhagen – Denemarken
Presentatie: Lotte Wæver – TV Host: DR

Het eerste Eurovisie Songfestival in Scandinavië vond plaats in het beroemde Tivolipark in Kopenhagen, waar Walt Disney inspiratie had opgedaan voor zijn eigen Disneyworld. Tijdens de puntentelling bleek onmiddellijk de superioriteit van Italiaanse Gigliola Cinquetti. De 16-jarige freule uit Verona zong een ballade met de toepasselijke titel ‘Non ho l’eta’ en won met 49 punten. Het lied is uitggegroeid tot een Europese hit een evergreen. Portugal, Zwitserland, Duitsland en Joegoslavië kregen 0 punten. Nederland kreeg dit jaar 2 punten voor het liedje ‘Jij bent mijn leven’, dat werd gezongen door Anneke Grönloh | overleden 14 september 2018 | en een 10-de plaats.

Zaterdag 20 maart 1965 * Gran Premio Eurovisione della Canzone
Sala di Concerto della RAI in Napels – Italië
Presentatie: Renata Mauro – TV Host: RAI

Voor het eerst werd het Eurovisie Songfestival uitgezonden door Intervisie, de Oostblok-tegenhanger van Eurovisie. Voortaan konden ook de Russen en andere Oost-Europeanen naar het liedjesfestival kijken. De Italianen organiseren het Eurovisie Songfestival in Napels, hun officieuze muzikale hoofdstad. De 17-jarige France Gall | overleden 7 januari 2018 |, won voor Luxemburg het festival met ‘Poupeé de cire, poupée de son’ de tweede piepjonge songfestivalwinnares. Het nummer is nu een evergreen. Eveneens een evergreen is het liedje ‘Het is genoeg’, de Nederlandse inzending met zangeres Conny van den Bosch | overleden 7 april 2002 | kreeg 5 punten en een 11-de plaats.

Zaterdag 5 maart 1966 * Grand Prix d’Eurovision de la Chanson
Grand Auditorium de RTL in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie: Josiane Shen – TV Host: RTL/CLT

Voor het eerst wist België een fraai resultaat te behalen op een Eurovisie Songfestival. De jonge Tonia trad aan met het speelse ‘Un peu de poivre, un peu de sel’ van de Vlamingen Phil Van Cauwenbergh en Paul Quintens. Udo Jürgens | overleden 21 december 2014 | deed voor de derde keer mee en met ‘Merci Chérie’ behaalde hij de eerste en tot nog toe enige overwinning voor Oostenrijk. Zijn nummer groeide uit tot een evergreen. Udo Jürgens zelf werd een superster in de Duitstalige landen en ook in België en Nederland. Milly Scott sprokkelde 2 punten bij elkaar als Nederlandse vertegenwoordiging met het liedje ‘Fernando en Phlippo’ en een 15-de plaats.

Zaterdag 8 april 1967 * Großer Preis der Eurovision Song
Grosser Festsaal der Wiener Hofburg in Wenen – Oostenrijk
Presentatie: Erica Vaal – TV Host: ORF

Met de Grosser Festsaal der Wiener Hofburg kreeg het Eurovisie Songfestival het meest koninklijke decor tot dan toe. Het podium werd gedomineerd door een drietal ronddraaiende spiegels, zodat de kijkers bij momenten de artiesten van alle kanten konden bewonderen.

Winnares werd Sandie Shaw met 47 punten; ze stak liefst 25 punten uit boven de nummer twee, de Ier Sean Dunphy | overleden 17 mei 2011 |. Op blote voeten zong zij de aanstekelijke song ‘Puppet on a string’ voor het Verenigd Koninkrijk. Een lied wat ook een evergreen is geworden.

Therese Steinmetz kon met ‘Ring-dinge-ding’ niet scoren als Nederlandse vertegenwoordiging. Resultaat: 2 punten en een 14-de plaats

Zaterdag 6 april 1968 * Eurovision Song Contest
Royal Albert Hall in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle – TV Host: BBC

Opnieuw een statige locatie voor het songfestival; de prestigieuze Royal Albert Hall in Londen. Voor het eerst werd het Eurovisie Songfestival in kleur uitgezonden. Het podium was een grote replica van het Eurovisielogo, waardoor de artiesten telkens hun entree maakten. De puntentelling was één van de spannendste in de geschiedenis van het Eurovisie Songfestival. Het Verenigd Koninkrijk – Cliff Richard met ‘Congratulations’ – moest Spanje – Massiel met ‘La, la, la’ – laten voorgaan met welgeteld één punt. Ook Ronnie Tober behaalde 1 punt voor Nederland met zijn liedje ‘Morgen’ en een 16-de plaats. Zijn lage klassesering is waarschijnlijk ook veroorzaakt doordat zijn zingen deels niet hoorbaar was wegens een technische geluidsfout van de BBC.

Zaterdag 29 maart 1969 * Festival de la Canción de Eurovisión
Teatro Real in Madrid – Spanje
Presentatie: Laurita Valenzuela – TV Host: TVE

Het festival vond plaats in het toen pas gerenoveerde Teatro Real in Madrid. Wonderwel sloot de stemming af met vier winnende landen. Te weten Nederland met Lenny Kuhr en ‘De Troubadour’, Spanje met Salomé en ‘Viva Contando’ , Engeland met Lulu en ‘Boom Bang A Bang’ en Frankrijk met Frida Boccara | overleden 1 augustus 1996 | en ‘Un jour, Enfant’ door een ‘opvallende’ verdeling van punten door Finland. Om dit te voorkomen heeft de organiserende EBU een aantal wijzigingen door gevoerd, die vanaf 1970 van kracht zouden worden.

Zaterdag 21 maart 1970 * Eurovisie Songfestival
Rai Congrescentrum in Amsterdam – Nederland
Presentatie: Willy Dobbe – TV Host: NOS

Omdat er in 1969 vier winnaars waren, was het nog even koffiedik kijken waar het Eurovisie Songfestival dit jaar plaats zou hebben. Nederland mocht in Amsterdam uiteindelijk het organiseren. Er waren twaalf deelnemers, omdat de Scandinavische landen en Portugal thuisbleven. Veel zou afhangen van de organisatie van Nederland. Ondanks het klein aantal deelnemers gaf de organisatie de critici lik op stuk met een mooi stukje televisie. Het decor was een huzarenstukje gebouwd met halve cirkels en bollen die bij elk nummer anders werden ingekleurd. Ierland won met Dana met ‘All kinds of everything’, nu een evergreen. Julio Iglesias vertegenwoordigde Spanje en al decennia een wereldster. De Hearts of Soul gevormd door de gezusters Bianca, Stella en Patricia | overleden 15 mei 1996 | Maessen bezongen de ‘Waterman’ en incasseerden 7 punten en een 7-de plaats als Nederlandse vertegenwoordiging.

Zaterdag 3 april 1971 * Eurovision Song Contest
Gaiety Theatre in Dublin – Ierland
Presentatie: Bernadette Ní Ghallchóir – TV Host: RTÉ

Malta deed voor het eerst mee en deelde meteen in de klappen door als laatste te eindigen. De Scandinavische landen waren er, dankzij wat lobbywerk van onder andere de Belgische televisie, ook terug bij, behalve Denemarken dat halsstarrig thuisbleef. Monaco ging met de overwinning aan de haal met Séverine en “Un banc, un arbre, une rue”. Saskia & Serge namen als Nederlandse vertegenwoordiging ‘Tijd’ mee naar de Ierse hoofdstad, hetgeen volgens de nieuwe puntentelling 85 punten opleverde en de 6-de plaats.

Zaterdag 25 maart 1972 * Eurovision Song Contest
Usher Hall in Edinburgh – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Moira Shearer – TV Host: BBC

Dezelfde landen als in 1971 kwamen in de Schotse hoofdstad ook weer hun licht opsteken. Voor het tweede jaar op rij ging een Franstalig nummer met de eer lopen. Vicky Léandros had al in 1967 een gepoging gedaan met ‘Love is blue’ kon ze nu wél winnen voor Luxemburg, dit keer met ‘Après toi’. Engeland werd nog maar eens tweede, met ‘Big steal or borrow’. Zowel ‘Aprés Toi’ als ‘Big steal or borrow’ zijn evergreens. Nederland werd vertegenwoordigd door Sandra & Andres gevormd door Sandra Reemer | overleden 6 juni 2017 | en Dries Holten. Hun liedje ‘Als het om de liefde gaat’ was goed voor 105 punten en een 4-de plaats.

Zaterdag 7 april 1973 * Grand Prix d’Eurovision de la Chanson
Théatre Municipal in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie: Helga Guitton – TV Host: RTL/CLT

Radio-Télé-Luxembourg opende de uitzending met enkele kiekjes van het Groothertogdom Luxemburg. Israël mocht voor het eerst meedoen en deed het verre van slecht met een vierde plaats; er waren 17 deelnemers. De overwinning ging nog maar eens naar een Franstalig nummer. ‘Tu te reconnaîtras’ van de Luxemburgse Anne Marie David. Zij kon net de Spaanse Morcedades van zich afhouden met ‘Erès tu’. Cliff Richard, met ‘Power to all our friends’ aan zijn tweede Eurovisie poging toe, eindigde als derde. Het liedje ‘De oude muzikant’ als Nederlandse vertegenwoordiging dat werd vertolkt door Ben Cramer kreeg 69 punten en een 6-de plaats.

Zaterdag 6 april 1974 * Eurovision Song Contest
The Dome in Brighton – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle – TV Host: BBC

Luxemburg heeft als winnaar de organisatie overgedragen aan het Verenigd Koninkrijk dat inviel; nu in Brighton. Het decor was in discostijl, met glitter en glamour en passend voor de winnaars de groep Abba met ‘Waterloo’. Zij traden op in de meest trendy outfit aan. Italië stuuurde Gigliola Cinquetti – ook winnares in 1964 – , dit keer met ‘Si’. Ze eindigde als tweede. Nederland eindigde als 6-de met Mouth & McNeal gevormd door Willem Duyn | overleden 4 december 2004 | en Sjoukje van ‘t Spijker met ‘Ik zie een ster’ en 16 punten.

Zaterdag 22 maart 1975 * Eurovision Song Contest
St. Eriksmässan Alvsjö in Stockholm – Zweden
Presentatie: Karin Falck – TV Host: SR

De Zweedse omroep SR organiseerde het festival in de St. Eriksmässan, een plek waar op een gewone werkdag veehandel werd gedreven. Turkije deed voor het eerst mee aan het Eurovisie Songfestival. Nederland mocht het spits afbijten en deed dat weergaloos goed, zo zou later blijken. Het Nederlandse ‘Ding-a-Dong’ van Teach-In bleek goed genoeg voor de eerste plaats met 152 punten.

Zaterdag 3 april 1976 * Eurovisie Songfestival
Nederlands Congrescentrum in Den Haag – Nederland
Presentatie: Corry Brokken – TV Host: NOS

Er namen 18 landen deel. Brotherhood of Man won overtuigend het festival met ‘Save your kisses for me’, dat met zes miljoen verkochte exemplaren zou uitgroeien tot de meest succesvolle winnaar ooit. Jürgen Marcus | overleden 17 mei 2018 |; een bekende schlagerzanger, die uitkwam voor Luxemburg. Al Bano & Romina Power namen deel voor Italië. Sandra Reemer | overleden 6 juni 2017 | trad als Nederlandse vertegenwoordiging voor het voetlicht met ‘The party is over’ en sprokkelde 56 punten bij elkaar en een 6-de plaats.

Zaterdag 7 mei 1977 * Eurovision Song Contest
Wembley Conference Center in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Angela Rippon – TV Host: BBC

De show begon met beelden uit de vier landen van het Verenigd Koninkrijk. Voor de Belgische deelnemers verliep de show misschien iets te vlot; het orkest van de BBC speelde ‘A million in one two three’ namelijk te snel. De puntentelling verliep chaotisch. Scores werden fout weergegeven en sommige jury’s gaven te veel punten. Europa koos voor een lyrische ballade van Frankrijk met Marie Myrian met haar chanson ‘L’oiseau et I’enfant’. ‘De Mollemolen’ van Heddy Lester werd een evergreen. Van Europa slechts 36 punten en een 9-de plaats.

Zaterdag 22 april 1978 * Grand Prix d’Eurovison de la Chanson
Palais des Congrès in Parijs – Frankrijk
Presentatie: Denise Fabre en Léon Zitrone – TV Host: TF1

Een record aantal deelnemers voor de editie 1978. Na 11 jaar deed Denemarken weer mee als ook Turkije. In de aanloop naar het Eurovisie Songfestival waren de grootste favorieten Ierland, de Spaanse discoqueens van Baccara die voor Luxemburg aantraden, en zo waar België.

Verrassende winnaar werd evenwel Israël met een nummer waarvan de titel een soort geheimtaal van kinderen was. Na elke klinker wordt een b ingevoegd en wordt die klinker herhaald. “A-ba-ni-bi” is dus Ani en dat betekent zoveel als ‘ik’. Het werd gezongen door Izhar Cohen & The Alpha Beta. De Nederlandse vertegenwoordiging Harmony gevormd door Rosina Louwaars, Donald Lieveld en Ab van Woudenberg met het liedje ‘Het is OK’ kreeg 37 punten en een 13-de plaats.


Zaterdag 31 maart 1979 * תחרות הזמר של האירוויזיון
International Convention Center in Jeruzalem – Israël
Presentatie: Daniel Pe’er en Yardena Arazi – TV Host: IBA

Milk en Honey won voor Israël met ‘Hallulelujah’ en een evergreen. Tweede werd Spanje met Betty Misiego met ‘Su Canción’. De winnares van 1973, Anne Marie David, vertegenwoordigde Frankrijk met ‘Je Suis L’Enfant Soleil’ en werd derde. Sandra Reemer | overleden 6 juni 2017 | werd Xandra met het liedje Colorado maar die naamsverandering leverde de onze vertegenwoordiging 51 punten op en een 13-de plaats.

Zaterdag 19 april 1980 * Eurovisie Songfestival
Nederlands Congrescentrum in Den Haag – Nederland
Presentatie: Marlous Fluitsma – TV Host: NOS

Voor het eerst trad een Afrikaans land aan op het Eurovisie-podium, Marokko. Het was zangeres Samira Bensaïd die met ‘Bitaqat hob’, ‘vredeslied’, de eer had als eerste kandidate van haar land op een Eurovisie Songfestival aan te treden. Door het tegenvallende resultaat, een voorlaatste plaats, zou ze meteen ook de laatste Marokkaanse kandidate worden. Elk liedje werd in de eigen taal voorgesteld door een presentator of presentatrice van het land dat het nummer vertegenwoordigde.

Ierland bleek bij de juryleden het best in de smaak te liggen, want Johnny Logan sprokkelde met ‘What’s another year’ 143 punten bijeen. Dat waren er vijftien meer dan ‘Theater van Katja Ebstein uit Duitsland. Het Verenigd Koninkrijk werd met ‘Love enough for two’, gezongen door Prima Donna derde.

Maggie McNeal bezong de hoofdstad van ons land. Haar liedje ‘Amsterdam’ kreeg van Europa 93 punten en behaalde de Nederlandse vertegenwoordiging daarmee een 5-de plaats.

Zaterdag 4 april 1981 * Eurovision Song Contest
Royal Dublin Society in Dublin – Ierland
Presentatie: Doireann Ní Bhríain – TV Host: RTÉ

Veel groene landschappen, Guinness-bier en Keltische monumenten sierden de beelden van het 26-ste Eurovisie Songfestival. Voor het Verenigd Koninkrijk haalde de groep Bucks Fizz de zege binnen. Met hun opzwepende ‘Making your mind up’ en de ‘rokjesact’ van de twee meisjes in de groep haalden ze de meeste punten binnen. Duitsland werd met tweede, Frankrijk derde met. Nederland werd 9-de met 51 punten met het liedje ‘Het is een wonder’, gezongen door Linda Williams.

Zaterdag 24 april 1982 * Eurovision Song Contest
Harrogate Conference Center in Harrogate – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Jan Leeming – TV Host: BBC

Engeland vocht de Falkland oorlog uit met Argentinië. Ondanks dat reisden achttien deelnemers af naar Harrogate eind april 1982 voor het 27-ste Eurovisie Songfestival. Frankrijk was daar verrassend genoeg niet bij.

Een hymne won ook het festival: ‘Ein bisschen Frieden | dit lied is het meest verkocht lied ooit van het Eurovisie Songfestival en is een evergreen | van de Duitse Nicole. Het was ook de eerste maal in 27 jaar dat Duitsland het Eurovisie Songfestival won. Nicole’s overwinning was ook die van componist Ralph Siegel, die de helft van alle Duitse bijdragen heeft gecomponeerd. Bill van Dijk vertegenwoordigde Nederland met ‘Jij en ik’ ; goed voor 8 punten en een 16-de plaats.

Wordt vervolgd met het jaar 1983 tot en met 2018

Welkom bij het Holland Magazine