Noordoostpolder 75 jaar | Een ideale samenleving!

Rechte wegen, oneindige stukken land en de A6 die er dwars doorheen loopt. Dat is waar Nederlanders de Noordoostpolder vooral van kennen. Maar daarmee wordt de polder, die 75 jaar geleden werd drooggelegd uit het IJsselmeer, flink tekort gedaan.

De inrichting van de Noordoostpolder | het noordelijkste deel van Flevoland | was een van de grootste projecten van sociale planning ter wereld. Midden vorige eeuw leek er voor tienduizenden Nederlan- ders niets mooier dan boeren op dit nieuwe stukje Nederland. Maar dat was niet voor iedereen wegge- legd. Het Rijk wilde een ideale samenleving creëren en alleen de beste mensen werden voor de pas drooggelegde polder geselecteerd.

Piet de Zeeuw, mijn opa, droomde ervan om boer te worden op het nieuwe land. De polder beloofde een landbouwwalhalla worden. In 1941 zag hij een advertentie in de Zeeuwse plattelandskrant: ‘sterke mannen gezocht voor de drooglegging van de polder’. Met de fiets vertrok hij naar een uitgestrekte woeste vlakte die met de schop bewoonbaar gemaakt moest worden. Als een van de polderpioniers hoopte hij kans te maken op een boerderij. ‘Nederland moest zelfvoorzienend van voedsel worden, was het idee’, vertelt Eva Vriend, auteur van Het Nieuwe Land. ‘De Noordoostpolder werd ingericht om agrarische top-producties te leveren. En voor boerenzonen was het een gebied van onbegrensde mogelijkheden’.

De inrichting van de polder werd op de tekentafel tot in de details uitgedacht. Zo kwamen er tien dorpen rond polderkern Emmeloord te liggen, elk binnen één uur fietsen. ‘Zelfs de plaatsing van bomen werd tot op de centimeter vastgelegd’. Alles ging langs de meetlat, ook de toekomstige bewoners. Alleen de besten waren welkom. ‘Ze moesten passen in de mal van maakbaarheid’, zegt Eva Vriend. Zelfs als je als pionier jarenlang met de hand sloten had staan uitgraven, waren de selectiecriteria streng. Nadat mijn opa als ploegbaas en landbouwkundig opzichter had gewerkt bij de drooglegging, moest hij zich voor een boerderij keurig achter in de rij aansluiten. De toekomstige bewoners moesten flinke, moderne mensen zijn. Ook de vrouwen.

Bijna 11.000 kandidaten schreven zich in voor een boerderij, er was slechts plaats voor nog geen 1500. Kanshebbers moesten tussen de 30 en 50 jaar oud zijn, over genoeg financiële middelen beschikken, goede referenties hebben en getrouwd zijn. Wie aan de eisen voldeed, was slechts door naar de volgende ronde. Niet alleen de mannen, maar ook hun vrouwen kregen bezoek van de inspectie. Onaangekondigd. ‘Ze wilden beoordelen of je de pioniersgeest had’, vertelt mijn oma Eva de Zeeuw. ‘De toekomstige bewoners moesten flinke, moderne mensen zijn. Ook de vrouwen’. Soms liepen ze door naar de slaapkamers om te kijken of het ook daar netjes was.

Eva Vriend kent verhalen van bewoners waar de inspecteur met de vinger over de rand van de deur ging om te kijken of er stof op lag. ‘Ze keken of het huis op orde was en of de kinderen luisterden. En soms liepen ze door naar de slaapkamers om te kijken of het ook daar netjes was’, vertelt Eva Vriend. Mijn grootouders behoorden tot de gelukkigen. Ze ontvingen het goede nieuws tussen Kerstmis en Nieuwjaar van 1954: ze kregen de pacht over een grote boerderij van 48 hectare in Nagele. ‘Je moest er wel tegen opgewassen zijn. Je kende in het begin niemand in de polder en je kon niet zomaar je familie opzoeken omdat er weinig auto’s waren’, vertelt Eva de Zeeuw over de eerste periode. Maar voor mijn grootouders bleek de eenzaamheid geen probleem. ‘Die kale, uitgestrekte vlaktes. Ik vond het juist prachtig?. Ze voelde al snel een grote verbondenheid met de andere polderbewoners. ‘Het was natuurlijk een grote uitdaging, en dan trek je naar elkaar toe’.

De vraag is of de polder die volmaakte samenleving werd die het Rijk voor ogen had. ‘In de jaren 50 en 60 wel, denk ik’, zegt Eva Vriend. ‘Er woonden enkel jonge gezinnen, er waren geen ziekten, er was geen criminaliteit en iedereen had werk’. Het leek een samenleving zoals de makers zich die hadden voorgesteld. Maar onder de oppervlakte borrelde het soms. ‘Als je doorvroeg was er soms onzekerheid of jaloezie: op de buurman omdat die een grotere boerderij had gekregen of wel een auto had’, vertelt Eva Vriend. Voor mijn grootouders was het een geweldige tijd, maar ook Eva de Zeeuw zag dat de beginjaren niet elke bewoner even makkelijk afging. ‘Er kwamen jonge stellen uit alle windstreken van het land naar de polder. Sommigen kregen veel heimwee naar het oude land, ze misten hun familie’.

Vijfenzeventigjaar later is er veel veranderd. In de arbeidershuizen wonen geen arbeiders meer en in veel boerderijen geen boeren. De Noordoostpolder is nog steeds een agrarische voorloper, maar kampt met dezelfde problemen waar veel andere landbouwgebieden ook mee worstelen. ‘Hoogopgeleiden trekken weg, de bevolking krimpt en het voorzieningsniveau daalt’, vertelt Eva Vriend. Die maakbare samenleving is dus minder maakbaar dan gehoopt, maar de pioniersgeest is niet verdwenen. Eva Vriend zag het terug bij de pioniers die ze interviewde voor haar boek: ‘een tomeloze ambitie en levenslust’. Zelf zag ik het ook bij mijn opa, die op zijn 92-ste nog op de trekker zat en zich met de boerderij bleef bemoeien. En bij mijn oma, die hoewel ze al een aantal jaren alleen woont in de polder, het drukker lijkt te hebben dan de gemiddelde mens. ‘Maar kind, je moet overal wat van maken’ , zegt ze dan.

Lees meer

Charles Kuonen-brug | Langste hangbrug ter wereld in Zwitserland

In een populair wandelgebied in het zuiden van Zwitserland is zaterdag ’s werelds langste hangbrug voor voetgangers geopend. De Charles Kuonen Hängebrücke overspant 494 meter en hangt zo’n 85 meter boven de grond. De 58 ton zware brug hangt boven het Grabengufer-ravijn, vlakbij het bekende toeristenoord Zermatt. Hij maakt deel uit van een populaire route tussen Grächen en Zermatt. De brug zorgt ervoor dat wandelaars niet helemaal naar het dal hoeven af te dalen, maar op hoogte van de ene naar de andere berg kunnen komen.

Wandelaars lopen over metalen roosters van 65 centimeter breed, waar doorheen ze in de diepte kunnen kijken. Op een paar plekken zit de brug met kabels vast aan de grond, die eindigen in speciaal ontwikkelde hydraulische schokdempers. Dit systeem moet de brug een beetje op zijn plaats houden, zodat wandelaars bij normale weersomstandigheden hooguit een rustig wiegend effect ervaren. Bij te sterke wind of onweer mag je niet op de brug.

De nieuwe Charles Kuonen Hängebrücke moet het toerisme in het gebied een duwtje in de rug geven. Het gebied heeft namelijk te kampen met teruglopende bezoekersaantallen, sinds in 2010 de gloed- nieuwe voetgangersbrug | de Europabrücke | door vallende keien | sommigen zo groot als een rijt- jeshuis | werd vernield. De nieuwe brug hangt dan ook een flink stuk hoger dan deze oude, zodat de kans op inslag van vallende rotsen veel kleiner is.

De aanleg van de brug duurde ruim tien weken en heeft € 650.000,00 gekost. Daarvan werd ongeveer een ton opgehoest door een vermogende bewoner van de streek, ene Charles Kuonen, die daarmee zijn naam aan het bouwwerk mocht geven. Naburige gemeenten betaalden de rest; zij hopen te gaan profiteren van het extra toerisme dat de brug moet opleveren.

Volgens Zwitserse media is de nieuwe brug geïnspireerd op de hangbruggen in Nepal. Dat Aziatische land wordt gedomineerd door de hoge bergen van de Himalaya. Voor de lokale bewoners in Nepal zijn hangbruggen cruciale infrastructuur voor het vervoeren van goederen of het bezoeken van familie. In Zwitserland zijn het vooral toeristen die vanaf de Europabrücke van het uitzicht genieten, tijdens hun meerdaagse wandeltocht.

Bij slecht weer | zoals stevige wind en onweer | is de brug gesloten. De brug kan een beetje gaan schommelen tijdens de overtocht en dat komt door dat speciaal ontwikkelde hydraulische schokdem- pers zijn gebruikt.

Lees meer

Zorg | Geen snelle plek voor mensen met vergevorderde dementie

Nog geen 20% van alle verpleeghuizen kan een hulpbehoevende een plek bieden binnen de landelijke norm van zes weken. Dat blijkt uit onderzoek van de Consumentenbond onder 101 verpleeghuizen.

Bij 47% van de verpleeghuizen geldt een langere wachttijd, die kan oplopen tot een half jaar.  De rest van de instellingen kan geen inschatting maken van de wachttijd, schrijft de Consumentenbond. De onderzoekers deden zogeheten mystery-onderzoek onder de instellingen, door hen te bellen met de vraag of ze plaats hadden voor een familielid met vergevorderde dementie.

Geen alternatief

De onderzoekers ondervonden ook dat de verpleeghuizen waar de wachttijden meer dan zes weken bedragen, vaak niet doorverwijzen naar een zorgkantoor. Ook wordt er geen informatie over alternatieve zorg gegeven, waar de dementerende in de wachttijd een beroep op zou kunnen doen.

Verder bleek tijdens het onderzoek dat er soms kamers leegstaan in verpleeghuizen waarvoor toch een wachtlijst geldt. Dat kan gebeuren als het verpleeghuis heeft afgesproken een specifiek aantal kamers te reserveren voor cliënten met fysieke problemen, en andere kamers voor dementerenden.

Lege kamers uit de ene categorie kunnen niet aan de andere worden toegekend. Onbegrijpelijk voor mensen die op zoek zijn naar zorg, schrijft de Consumentenbond.

Eigen bijdrage

De onderzoekers stuitten ook op de financiële gevolgen van de lange wachtlijsten voor cliënten. Als iemand met thuiszorg een indicatie krijgt voor een verpleeghuis, moet diegene een inkomensafhankelijke eigen bijdrage gaan betalen voor de zorg die verstrekt wordt tot er een plek in een instelling huis vrij komt.

Dat komt doordat de overbruggingshulp uit een ander potje wordt vergoed dan de thuiszorg. Ook is er kans dat – om dezelfde reden – het aantal uren zorg wordt teruggebracht.

Jaarlijks € 435.000.000,00  extra 

In een brief aan staatssecretaris Martin van Rijn van Zorg erkent de Consumentenbond dat er veel extra financiering is afgesproken voor de verpleeghuiszorg, maar de bond vraagt toch aandacht voor de ‘knellende problemen’.

Het demissionaire kabinet sprak begin juli van dit jaar af vanaf 2018 jaarlijks € 435.000.000,00  extra uit te trekken voor de verpleeghuizen.

Lees meer

Boodschappen | Zelf doen, laten doen en/of thuis laten bezorgen

Voor veel ouderen of mensen met een beperking is het lastig om boodschappen te doen. Gelukkig zijn er mogelijkheden genoeg om niet zelf naar de supermarkt te hoeven. Die gaan verder dan online bestellen. Nederland telt ruim 4 miljoen mantelzorgers: mensen die langere tijd en onbetaald voor een chronisch zieke, gehandicapte of hulpbehoevende partner, ouder of vriend zorgen. De hulp kan bestaan uit het huishouden doen, wassen en aankleden, gezelschap houden, vervoer, geldzaken regelen, enzovoort. Of het doen van boodschappen. Niet iedereen kan een beroep doen op een naaste om naar de supermarkt te gaan. Soms wonen familie of vrienden aan de andere kant van het land, of ze hebben het zelf te druk. Uit onderzoek van onder meer het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat 220 duizend Nederlanders zich zwaar belast voelen door mantelzorg. Er zijn opties om hulp in te schakelen voor het doen en bezorgen van boodschappen, al dan niet tegen betaling. Denk daarbij aan het persoonsgebonden budget, bezorgdiensten van supermarkten zelf of boodschappen laten doen.

Persoonsgebonden budget uit de Wet maatschappelijke ondersteuning

Voor ondersteuning aan huis kun je een persoonsgebonden budget | afgekort: pgb | aanvragen vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning | afgekort: Wmo |. Dat kan bij het Wmo-loket van de gemeente. De gemeente kijkt vervolgens of je in aanmerking komt voor een pgb. Wordt de aanvraag goedgekeurd, dan krijgen mensen met een beperking een pot geld van de Sociale Verzekeringsbank | afgekort: SVB | waarmee ze zelf zorg en hulp kunnen inkopen. De gemeente beoordeelt daarbij de kwaliteit van de diensten. Uit het pgb kan ook thuiszorg worden betaald die helpt bij huishoudelijke taken, waaronder het halen van de dagelijkse boodschappen. Dat is wel een bijzondere taak, waar zorginstanties vaak bepaalde regels voor hebben opgesteld. Zo mag de verzorger doorgaans niet met de pinpas naar de winkel, maar moet de cliënt contant geld meegeven. Ook moet de bon altijd bewaard worden, zodat de cliënt de bedragen kan controleren

Supermarkten die thuisbezorgen

Bij veel supermarkten is het mogelijk om boodschappen online te bestellen en thuis te laten bezorgen. Vaak is de bezorgservice beperkt tot bepaalde postcodes, meestal in de grote steden. Kijk op de web- site van de supermarkt of ze ook bij jou in de buurt bezorgen. Supermarkten hanteren doorgaans een minimum bestelbedrag. Zo rekent Albert Heijn € 3,95 tot € 12,95 bezorgkosten, afhankelijk van het bezorgtijdstip, maar dan moet je wel voor minstens € 70,00 aan boodschappen doen. De bestelling wordt de volgende dag geleverd. Bestel je ook een maaltijdbox van Albert Heijn dan is bezorgen gra- tis. Het laten bezorgen van de boodschappen bij een AH Pick Up Point kost minimaal € 1,50. Je kunt dan zelf aangeven wanneer je de bestelling wilt komen ophalen. Ook is het mogelijk om de bestelling gratis af te halen in de winkel. Dat scheelt een tocht langs de schappen met een mandje of winkelwa- gen.

Het is ook mogelijk om voor iemand anders online boodschappen te bestellen. Diegene kan dan af- rekenen aan de deur bij de bezorger. Dat kan alleen met de pin, contant geld wordt niet geaccepteerd. Ook Jumbo heeft een bezorgdienst, waarbij je de bestelling op kunt halen bij een Pick Up Point. Zo’n tweehonderd afhaalpunten bezorgen de boodschappen ook thuis. Het minimale bedrag is € 25,00 en de kosten voor thuisbezorgen zijn € 6,00. Als je een van de actieproducten in je mandje legt, betaal je geen bezorgkosten. Reken je meer dan € 70,00 af, dan is het bezorgen € 5,00.

Onder meer Plus, Boni, Coop, Spar, Hoogvliet, Vomar en DekaMarkt hebben eveneens een webshop met de optie tot thuisbezorging. Het kan ook zijn dat jouw lokale supermarkt boodschappen aan huis bezorgt. Informeer daarnaar of kijk op de website. Daarnaast is er sinds 2015 de websupermarkt Picnic, waar je boodschappen via een app bestelt. De bestelling wordt op een door jouw afgesproken tijdstip gratis thuisbezorgd met de elektrische busjes van het bedrijf. Voorlopig is Picnic beschikbaar op een dertigtal plekken in Nederland.

Persoonlijk boodschappen laten doen

Wil je niet een dag wachten op de boodschappen? Dan kun je een personal shopper inhuren die voor jou naar de winkel gaat. In Nederland biedt de startup Superbuddy dit aan in Zwolle en sinds kort ook Utrecht. Via de website van Superbuddy kun je digitaal je lijstje doorgeven. De bezorgkosten han- gen af van de grootte van je bestelling. Bestel je voor minder dan € 30,00, dan brengt de Superbuddy € 5,00 in rekening. Bij meer dan € 150,00 loopt dit op tot € 15,00. Bij de eerste bestelling zijn er geen bezorgkosten, zodat je de boodschappenservice gratis uit kunt proberen.  Er zijn ook andere betaalde diensten, zoals de site ikzoekeenboodschappenhulp.nl. De boodschappenhulp kost € 7,50 per uur.Er zijn ook vrijwilligersorganisaties en lokale initiatieven die hulp bij het winkelen aanbieden, al dan niet tegen een kleine vergoeding. Zo is er de Humanitas Boodschappendienst, die voor ouderen en gehan- dicapten naar de supermarkt gaat. Kijk op de site van de Humanitas-afdeling bij jou in de buurt of er vrijwilligers beschikbaar zijn.

BoodschappenPlusBus

Kun je nog wel naar de supermarkt, maar ga je liever niet alleen? Dan is de BoodschappenPlusBus misschien een idee. Dit is een service voor ouderen of mensen die minder mobiel zijn, om samen uitstapjes te maken of boodschappen te halen. Een tripje naar de supermarkt kost ongeveer drie euro. In de bus is plek voor de rollator en in sommige bussen ook voor een rolstoel. De BoodschappenPlus- Bus rijdt bijna iedere dag, haalt je op en brengt je weer thuis. De dienst is beschikbaar in ruim tachtig steden en dorpen in Nederland. Kijk hier voor een overzicht van alle plaatsen.

Maaltijdbox

Wil je wel zelf koken maar niet zo vaak naar de supermarkt? Dan is een maaltijdbox een optie. Dit is een pakket met ingrediënten voor een aantal maaltijden dat elke week thuis wordt bezorgd, inclusief recepten. HelloFresh is de bekendste aanbieder van maaltijdboxen. Vanaf € 34,00 krijg je elke week drie of vijf maaltijden voor een tot zes personen thuisbezorgd. Er is ook een vegetarische box. Met de Allerhande Box van Albert Heijn krijg je voor € 37,50 drie maaltijden voor twee personen. De box voor vier personen kost € 49,00. Andere aanbieders zijn Marley Spoon en Mathijs Maaltijdbox. Beebox is met biologische producten, Streekbox bestaat uit producten die uitsluitend van Nederlandse bodem komen en De Krat afficheert zich als duurzaam met lokale en seizoensgebonden producten.

Lees meer

Eurovisie Songfestival | 1956 – 2018

Leden van de European Broadcast Union mogen deelnemen aan het Eurovisie Songfestival. Nederland is een van de weinige landen die al sinds de eerste editie op 24 mei 1956 deelnemen aan het Eurovisie Songfestival. Ons land neemt niet deel als het liedjesfestival wordt gehouden op 4 mei; de dag dat Nederland een ieder herdenkt die sinds 10 mei 1940 is omgekomen tijdens oorlogen en vredesmissies. In 1995 en 2002 moest Nederland noodgedwongen thuisblijven vanwege een te lage score in het jaar ervoor. Sinds in 2004 twee halve-finales zijn ingevoerd, kan ieder land elk jaar meedoen.

Lys Assia | Zwitserland

Donderdag 24 mei 1956 *  Gran premio Eurovisione della Canzone
Teatro Kursaal in Lugano – Zwitserland
Presentatie: Lohengrin Filipello –  TV Host: RTSI

Als eerste deelnemer had Nederland de eer om het allereerste liedje ooit op het Eurovisie Songfestival te mogen zingen. Jetty Paerl – bekend van Radio Oranje tijdens de Tweede Wereldoorlog, zong “De vogels van Holland”. Om voor deze eerste editie een winnaar aan te duiden werd voor het volgende systeem gekozen; elk land had twee juryleden in de zaal die na het zingen van de liedjes samenkwamen en via een stemming de winnaar kozen. Lys Assia met “Refrain” van Zwitserland werd afgekondigd als de winnaar. Naast het gastland en Nederland deden België, Frankrijk, Italië, Duitsland en Luxemburg mee.

Corry Brokken † | Nederland

Zondag 3 maart 1957 * Großer Preis der Eurovision Song
Sendesaal des Hessischer Rundfunks in Frankfurt – Duitsland
Presentatie: Anaid Iplicjian –  TV Host: Hessischer Rundfunk/ARD

Voor de tweede editie waren er drie nieuwkomers en dat bracht het aantal deelnemende landen op tien. Er werd ook beslist dat elk land nog elk één nummer zou insturen. Corry Brokken die met “Net als toen” de tweede editie van het Eurovisie Songfestival op haar naam mocht schrijven. De winnaar mocht het jaar erop het liedjesfestival organiseren dus verhuisde het naar Nederland.  In dit jaar duurde de Italiaanse inzending 5:09 minuten terwijl de Britse inzending enkel 1:52 minuten duurde. Hierna werd de ‘3 minuten-regel’ ingesteld. Birthe Wilke en Gustav Winckler deelden de langste kus die ooit in de wedstrijd heeft plaatsgevonden.  De Duitse Margot Hielscher was de eerste artieste in de songfestivalgeschiedenis die gebruik maakte van attribuut; tijdens haar lied Telefon, Telefon hield zij een telefoonhoorn in haar hand.

André Claveau † | Frankrijk

Woensdag 12 maart 1958 * Eurovisie Songfestival
AVRO-studio’s in Hilversum – Nederland
Presentatie: Hannie Lips –  TV Host: NTS

Hét bekendste nummer uit 1958 is ongetwijfeld het Italiaanse “Nel blu dipinto di blu”, beter bekend als “Volare” van Domenico Modugno. Jaren later wordt nog altijd niet begrepen waarom niet hij de derde editie van het Eurovisie Songfestival won. Het nummer bereikte de top van de Amerikaanse hitparade en haalde ook de Britse top 10. De overwinning in Hilversum ging naar Frankrijk met André Claveau en het lied “Dors mon amour”, nipt voor Lys Assia die een derde keer voor Zwitserland deelnam met “Giorgio”. Domenico Modugno moest zijn inzending opnieuw zingen omdat het niet in heel Europa te zien is geweest. Corry Brokken vertegenwoordigde Nederland met ‘Heel de wereld’ en zij kreeg 1 punt en een 9-de plaats.

Teddy Scholten † | Nederland

Woensdag 11 maart 1959 * Grand Prix d’Eurovision de la Chanson
Palais des Festivals in Cannes – Frankrijk
Presentatie: Jacqueline Joubert –  TV Host: RTF

Luxemburg sloeg in 1959 een jaartje over, het Verenigd Koninkrijk keerde terug en Monaco maakte zijn debuut, wat het aantal deelnemers in 1959 op elf bracht. Het Prinsendom Monaco, dat zijn debuut maakte met de zanger Jacques Pills en “Mon ami pierrot” eindigde op de allerlaatste plaats met slechts één schamel punt.

Nederland won voor de tweede keer. Teddy Scholten zong met “Een beetje” 21 punten bij elkaar en ze liet daarbij het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk ver achter zich.

Jacqueline Boyer | Frankrijk

Donderdag 29 maart 1960 * Eurovision Song Contest
Royal Albert Hall in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle – TV Host: BBC

De BBC, dat de organisatie van Nederland had overgenomen omdat ons land niet twee keer in drie jaar het zangfestival wilde organiseren.  De Britse omroep had de statige Royal Albert Hall als locatie voor het Songfestival 1960 uitgekozen, die plaats bied aan 10.000 toeschouwers.

Presentatrice Katie Boyle, in een eerste van in totaal vier Eurovisie-optredens als gastvrouw, kondigde elke deelnemer op een haast plechtige wijze aan en af. Winnaar in Londen werd Frankrijk, met de song “Tom Pillibi” van zangeres Jacqueline Boyer. De winnende inzending werd het eerste nummer dat succes kende in heel Europa. Rudi Carrell kwam voor Nederland uit met ‘Wat een geluk’ en vergaarde 2 punten en een 12-de plaats.

Isabelle Aubret  | Frankrijk

Zondag 18 maart 1962 * Grand Prix d’Eurovison de la Chanson
Grand Auditorium de RTL in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie:  Mireille Delanoy –  TV Host: RTL/CLT

Zestien landen verschenen aan de start bij het zevende Eurovisie Songfestival. Onder hen maar liefst drie nieuwkomers; te weten Finland, Joegoslavië en Spanje.  Vooral die laatste twee landen bleven niet onbesproken: Joegoslavië kende immers een communistisch staatssysteem en Spanje werd nog door dictator Franco geleid.

De EBU oordeelde echter dat muziek, media en politiek met elkaar niets te maken mochten hebben. Fran- krijk won met Isabelle Aubret en ‘Un premier amour’. Tweede werd Francois Deguelt, die Monaco vertegen- woordigde met ‘Dis rien’. Luxemburg eindigde als derde met Camillo Felgen met ‘Petit bonhomme’.

Het duo De Spelbrekers zongen voor Nederland het liedje ‘Katinka’; Europa kon het niet bekoren met als resultaat 0 punten. In Nederland werd het liedje wel een evergreen.

Grethe † en Jørgen † Ingmann | Denemarken

Zaterdag 23 maart 1963 * Eurovision Song Contest
BBC Television Center in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle –  TV Host: BBC

Zestien landen reisden in 1963 af naar de Britse hoofdstad voor het achtste Eurovisie Songfestival. Heel wat artiesten die later veel bekendheid over heel Europa zouden verwerven. Zo vaardigde Monaco Françoise Hardy af. Zij werd later een grote ster in Frankrijk; als ook  de Griekse Nana Mouskouri en de Israëlische Esther Ofarim met “T’en vas pas”. Esther Ofrahim was kort bij de overwinning, maar moest na een dubieuze stemming van Noorwegen het Deens duo Grethe en Jørgen Ingmann laten voorgaan met de song “Dansevise”. ‘ De Speeldoos, gezongen door Annie Palmen, kreeg 0 punten. Voor de tweede keer oprij geen punten voor de Nederlandse vertegenwoordiging en voor de tweede keer 13-de.

Gigliola Cinquetti | Italië

Zaterdag 21 maart 1964 * Eurovision Song Contest
Tivoli Concert Hall in Kopenhagen – Denemarken
Presentatie: Lotte Wæver –  TV Host: DR

Het eerste Eurovisie Songfestival in Scandinavië vond plaats in het beroemde Tivolipark in Kopenhagen, waar Walt Disney inspiratie had opgedaan voor zijn eigen Disneyworld. Tijdens de puntentelling bleek onmiddellijk de superioriteit van Italiaanse Gigliola Cinquetti. De 16-jarige freule uit Verona zong een ballade met de toepasselijke titel “Non ho l’eta” en won met 49 punten. “Non ho l’eta” zou uitgroeien tot een Europese hit een evergreen. Portugal, Zwitserland, Duitsland en Joegoslavië kregen 0 punten. Nederland kreeg dit jaar 2 punten voor het liedje ‘Jij bent mijn leven’, dat werd gezongen door Anneke Grönloh en een 10-de plaats.

France Gall | Luxemburg

Zaterdag 20 maart 1965 * Gran premio Eurovisione della Canzone
Sala di Concerto della RAI in Napels – Italië
Presentatie: Renata Mauro – TV Host: RAI

Voor het eerst werd het Eurovisie Songfestival uitgezonden door Intervisie, de Oostblok-tegenhanger van Eurovisie. Voortaan konden ook de Russen en andere Oost-Europeanen naar het liedjesfestival kijken. De Italianen konden bijna niet anders dan het festival te organiseren in Napels, hun officieuze muzikale hoofdstad. De 17-jarige France Gall, won voor Luxemburg het festival met “Poupeé de cire, poupée de son” de tweede piepjonge songfestivalwinnares. Het nummer is nu een evergreen. Eveneens een evergreen is het liedje ‘Het is genoeg’, de Nederlandse inzending met zangeres Conny van den Bosch. Ons land kreeg 5 punten en een 11-de plaats. Finland, Spanje, Duitsland en België kregen geen punten.

Udo Jürgens † | Oostenrijk

Zaterdag 5 maart 1966 * Grand Prix d’Eurovision de la Chanson
Grand Auditorium de RTL in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie: Josiane Shen – TV Host: RTL/CLT

Voor het eerst wist België een fraai resultaat te behalen op een Eurovisie Songfestival. De jonge Tonia trad aan met het speelse “Un peu de poivre, un peu de sel” van de Vlamingen Phil Van Cauwenbergh en Paul Quintens. Udo Jürgens deed voor de derde keer mee en met “Merci Chérie” behaalde hij de eerste en tot nog toe enige overwinning voor Oostenrijk. Tijdens de reprise van zijn nummer zong winnaar Udo Jürgens ‘Merci Jury’. Zijn nummer groeide uit tot een evergreen. Udo Jürgens zelf werd een superster in de Duitstalige landen en ook in België en Nederland. Milly Scott sprokkelde 2 punten bij elkaar als Nederlandse vertegenwoordiging met het liedje ‘Fernando en Phlippo’ en een 15-de plaats.

Sandie Shaw | Groot-Brittannië

Zaterdag 8 april 1967 * Großer Preis der Eurovision Song
Grosser Festsaal der Wiener Hofburg in Wenen – Oostenrijk
Presentatie: Erica Vaal –  TV Host: ORF

Met de Grosser Festsaal der Wiener Hofburg kreeg het Eurovisie Songfestival het meest koninklijke decor tot dan toe. Het podium werd gedomineerd door een drietal ronddraaiende spiegels, zodat de kijkers bij momenten de artiesten van alle kanten konden bewonderen.

Winnares werd Sandie Shaw met 47 punten; ze stak liefst 25 punten uit boven de nummer twee, de Ier Sean Dunphy. Op blote voeten zong zij de aanstekelijke song “Puppet on a string” voor het Verenigd Ko- ninkrijk; een evergreen. Therese Steinmetz kon met ‘Ring-dinge-ding’ niet scoren als Nederlandse verte- genwoordiging. Resultaat: 2 punten en een 14-de plaats.

Massiel | Spanje

Zaterdag 6 april 1968 * Eurovision Song Contest
Royal Albert Hall in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle –  TV Host: BBC

Opnieuw een statige locatie voor het songfestival; de prestigieuze Royal Albert Hall in Londen. Voor het eerst werd het Eurovisie Songfestival in kleur uitgezonden. Het podium was een grote replica van het Eurovisielogo, waardoor de artiesten telkens hun entree maakten.

De puntentelling was één van de spannendste in de geschiedenis van het festival. Het Verenigd Koninkrijk – Cliff Richard met “Congratulations’ – moest Spanje – Massiel met ‘La, la, la’ –  laten voorgaan met welgeteld één punt. Ook Ronnie Tober behaalde 1 punt voor Nederland met zijn liedje ‘Morgen’  en een 16-de plaats.

Lenny Kuhr | Nederland

Zaterdag 29 maart 1969 * Canción de Eurovisión
Teatro Real in Madrid – Spanje
Presentatie: Laurita Valenzuela – TV Host: TVE

Het festival vond plaats in het toen pas gerenoveerde Teatro Real in Madrid. Wonderwel sloot de stemming af met vier winnende landen. Te weten Nederland met Lenny Kuhr en ‘De Troubadour’, Spanje met Salomé en ‘Viva Contando’ , Engeland met Lulu en ‘Boom Bang A Bang’ en Frankrijk met Frida Boccara en ‘Un jour, Enfant’ door een ‘opvallende’ verdeling van punten door Finland. Om dit te voorkomen heeft de organiserende EBU een aantal wijzigingen door gevoerd, die vanaf 1970 van kracht zouden worden.

Dana | Ierland

Zaterdag 21 maart 1970 * Eurovisie Songfestival
Rai Congrescentrum in Amsterdam – Nederland
Presentatie: Willy Dobbe –  TV Host: NOS

Omdat er in 1969 vier winnaars waren, was het nog even koffiedik kijken waar het Eurovisie Songfestival dit jaar plaats zou hebben. Nederland mocht in Amsterdam uiteindelijk het organiseren. Er waren twaalf deelnemers, omdat de Scandinavische landen en Portugal thuisbleven. Veel zou afhangen van de organisatie van Nederland.

Ondanks het klein aantal deelnemers gaf de organisatie de critici lik op stuk met een mooi stukje televisie. Het decor was een huzarenstukje gebouwd met halve cirkels en bollen die bij elk nummer anders werden ingekleurd. Ierland won met Dana met ‘All kinds of everything’, nu een evergreen. Julio Iglesias vertegenwoordigde Spanje en al decennia een wereldster. De Hearts of Soul bezongen de ‘Waterman’ en incasseerden 7 punten en een 7-de plaats als Nederlandse vertegenwoordiging.

Séverine | Monaco

Zaterdag 3 april 1971 * Eurovision Song Contest
Gaiety Theatre in Dublin – Ierland
Presentatie: Bernadette Ní Ghallchóir –  TV Host:  RTÉ

Malta deed voor het eerst mee en deelde meteen in de klappen door als laatste te eindigen. De Scandinavische landen waren er, dankzij wat lobbywerk van onder andere de Belgische televisie, ook terug bij, behalve Denemarken dat halsstarrig thuisbleef. Monaco ging met de overwinning aan de haal met Séverine en “Un banc, un arbre, une rue”. Saskia & Serge namen als Nederlandse vertegenwoordiging  ‘Tijd’ mee naar de Ierse hoofdstad, hetgeen volgens de nieuwe puntentelling  85 punten opleverde en de 6-de plaats.

Vicky Léandros | Luxemburg

Zaterdag 25 maart 1972 * Eurovision Song Contest
Usher Hall in Edinburgh – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Moira Shearer –  TV Host: BBC

Dezelfde landen als in 1971 kwamen in de Schotse hoofdstad ook weer hun licht opsteken. Voor het tweede jaar op rij ging een Franstalig nummer met de eer lopen. Nadat Vicky Léandros in 1967 al een poging had gedaan in Wenen met ‘Love is blue’ kon ze nu wél winnen voor Luxemburg, dit keer met “Après toi”. Malta eindigde voor de tweede keer op rij als laatste, net voor België. Engeland werd nog maar eens tweede, met “Big steal or borrow”. Zowel “Aprés Toi” als ‘Big steal or borrow’ zijn evergreens. Nederland werd vertegenwoordigd door Sandres & Andres. Hun liedje ‘Als het om de liefde gaat’ was goed voor 105 punten en een 4-de plaats.

Anne Marie David | Luxemburg

Zaterdag 7 april 1973 * Grand Prix d’Eurovision de la Chanson
Théatre Municipal in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie: Helga Guitton –  TV Host: RTL/CLT

Radio-Télé-Luxembourg opende de uitzending met enkele kiekjes van het Groothertogdom Luxemburg. Israël mocht voor het eerst meedoen en deed het verre van slecht met een vierde plaats; er waren 17 deelnemers. De overwinning ging nog maar eens naar een Franstalig nummer. “Tu te reconnaîtras” van de Luxemburgse Anne Marie David. Zij kon net de Spaanse Morcedades van zich afhouden met “Erès tu”. Cliff Richard, met “Power to all our friends” aan zijn tweede Eurovisie poging toe, eindigde als derde. Het liedje ‘De oude muzikant’ als Nederlandse vertegenwoordiging dat werd vertolkt door Ben Cramer kreeg 69 punten en een 6-de plaats.

Abba | Zweden

Zaterdag 6 april 1974 * Eurovision Song Contest 
The Dome in Brighton – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Katie Boyle – TV Host: BBC

Luxemburg zag het niet echt zitten om voor het tweede jaar op rij het festival te organiseren en het was weer het Verenigd Koninkrijk dat inviel; nu  in  Brighton. Het decor voor editie 1974 was in ware discostijl, met glitter en glamour. Een passende omgeving voor de winnaars van de avond, Abba met “Waterloo”, want zij traden in de meest trendy outfit aan. Italië werd vertegenwoordigd door Gigliola Cinquetti – ook winnares in 1964 – , dit keer met “Si”. Ze eindigde als tweede.  Nederland eindigde als 6-de met Mouth & McNeal met “Ik zie een ster”  en 16 punten.

Teach In | Nederland

Zaterdag 22 maart 1975 * Eurovision Song Contest 
St. Eriksmässan Alvsjö in Stockholm – Zweden
Presentatie: Karin Falck – TV Host: SR

De Zweedse omroep SR organiseerde het Songfestival in de St. Eriksmässan, een plek waar op een gewone werkdag veehandel werd gedreven. Turkije deed voor het eerst mee aan het Eurovisie Songfestival en landde net als Malta een paar jaar terug op de laatste plaats. Nederland mocht het spits afbijten en deed dat weer- galoos, zo zou later blijken. Het Nederlandse “Ding-a-Dong” van Teach-In bleek goed genoeg voor de eerste plaats met 152 punten. The Shadows, de vertegenwoordiging van het Verenigd Koninkrijk, met “Let me be the one” werden tweede met 138 punten.

Brotherhood of Man | Verenigd Koninkrijk

Zaterdag 3 april 1976 * Eurovisie Songfestival
Nederlands Congrescentrum in Den Haag – Nederland
Presentatie: Corry Brokken – TV Host: NOS

Onder de 18 deelnemers enkele bekende namen. Brotherhood of Man scoorde in 1975 al een hit met “Kiss me, kiss you baby”. Net als Teach In in 1975 trad de formatie als eerste aan en won ze overtuigend het festival met “Save your kisses for me”, dat met zes miljoen verkochte exemplaren zou uitgroeien tot de meest succesvolle winnaar ooit. Ook Les Humphries Singers waren geen onbekenden. Jürgen Marcus; een bekende schlagerzanger, die uitkwam voor Luxemburg. Al Bano & Romina Power namen deel voor Italië. Sandra Reemer trad als Nederlandse vertegenwoordiging voor het voetlicht met ‘The party is over’ en sprokkelde 56 punten bij elkaar en een 6-de plaats.

Marie Myrian | Frankrijk

Zaterdag 7 mei 1977 * Eurovision Song Contest
Wembley Conference Center in Londen – Verenigd Koninkrijk
Presentatie:  Angela Rippon –  TV Host: BBC

De show begon met beelden uit de vier landen van het Verenigd Koninkrijk. Voor de Belgische deelnemers verliep de show misschien iets te vlot; het orkest van de BBC speelde “A million in one two three” namelijk te snel. Dat kon dan weer niet van de puntentelling worden gezegd. Die verliep chaotisch. Scores werden fout weergegeven en sommige jury’s gaven te veel punten. Na drie jaren van pretentieloze popliedjes koos Europa weer voor een lyrische ballade van Frankrijk met Marie Myrian met haar chanson “L’oiseau et I’enfant”. ‘De Mollemolen’ van Heddy Lester werd een evergreen maar van Europa slechts 36 punten en daarmee een 9-de plaats.

Izhar Cohen | Israël

Zaterdag 22 april 1978 * Grand Prix d’Eurovison de la Chanson
Palais des Congrès in Parijs – Frankrijk
Presentatie: Denise Fabre en Léon Zitrone –  TV Host: TF1

Een record aantal deelnemers voor de editie 1978. Na 11 jaar deed Denemarken weer mee als ook Turkije. In de aanloop naar het Eurovisie Songfestival waren de grootste favorieten Ierland, de Spaanse discoqueens van Baccara die voor Luxemburg aantraden, en zo waar België. Verrassende winnaar werd evenwel Israël met een nummer waarvan de titel een soort geheimtaal van kinderen was. Na elke klinker wordt een b ingevoegd en wordt die klinker herhaald. “A-ba-ni-bi” is dus Ani en dat betekent zoveel als ‘ik’. Het werd gezongen door Izhar Cohen & The Alpha Beta. De Nederlandse vertegenwoordiging Harmony met het liedje ‘Het is OK’ kreeg 37 punten en een 13-de plaats.

Milk & Honey | Israël

Zaterdag 31 maart 1979 * Eurovision Song Contest
International Convention Center in Jeruzalem – Israël
Presentatie: Daniel Pe’er en Yardena Arazi –  TV Host: IBA

anvankelijk hadden zich opnieuw twintig deelnemers gemeld voor de editie 1979. Turkije zou als 11-de aantreden maar trok zich terug. Voor Israël was het een erezaak om het Eurovisie Songfestival te organiseren in Jeruzalem. Dat ging gepaard met grote veiligheidsmaatregelen. Israël won met “Hallulelujah”, een vredesboodschap die bijzonder gelegen kwam amper één week nadat de Camp David-akkoorden tussen Egypte en Israël waren getekend. Milk & Honey hielden er een dikke Europese hit aan over en een evergreen. Tweede werd Spanje met Betty Misiego met “Su Canción”. De winnares van 1973, Anne Marie David, vertegenwoordigde Frankrijk met “Je Suis L’Enfant Soleil” en werd derde. Sandra Reemer werd Xandra met het liedje Colorado maar die naamsverandering leverde de Nederlandse vertegenwoordiging 51 punten op en een 13-de plaats.

Johnny Logan | Ierland

Zaterdag 19 april 1980 * Eurovisie Songfestival
Nederlands Congrescentrum in Den Haag – Nederland
Presentatie: Marlous Fluitsma – TV Host: NOS

Voor het eerst trad een Afrikaans land aan op het Eurovisie-podium, Marokko. Het was zangeres Samira Bensaïd die met “Bitaqat hob”, ‘vredeslied’, de eer had als eerste kandidate van haar land op een Eurovisie Songfestival aan te treden. Door het tegenvallende resultaat, een voorlaatste plaats, zou ze meteen ook de laatste Marokkaanse kandidate worden. Elk liedje werd in de eigen taal voorgesteld door een presentator of presentatrice van het land dat het nummer vertegenwoordigde.

Ierland bleek bij de juryleden het best in de smaak te liggen, want Johnny Logan sprokkelde met “What’s another year” 143 punten bijeen. Dat waren er vijftien meer dan “Theater” van Katja Ebstein uit Duitsland. Het Verenigd Koninkrijk werd met “Love enough for two”, gezongen door Prima Donna derde. Maggie McNeal bezong de hoofdstad van ons land. ‘Amsterdam’ kreeg van Europa 93 punten en behaald als Nederlandse vertegenwoordiging daarmee een 5-de plaats.

 

Bucks Fizz – Verenigd Koninkrijk

Zaterdag 4 april 1981 * Eurovision Song Contest
Royal Dublin Society in Dublin – Ierland
Presentatie: Doireann Ní Bhríain – TV Host: RTÉ

Veel groene landschappen, Guinness-bier en Keltische monumenten sierden de beelden van het 26-ste Eurovisie Songfestival. Ook het decor, dat vooral groene tinten bevatte maar tijdens de nummers zowat alle kleuren aannam, bevatte verwijzingen naar het groene eiland. Voor het Verenigd Koninkrijk haalde de groep Bucks Fizz de zege binnen. Met hun opzwepende “Making your mind up” en de ‘rokjesact’ van de twee meisjes in de groep haalden ze de meeste punten binnen. Duitsland werd met tweede, Frankrijk derde met. Nederland werd 9-de met 51 punten met het liedje ‘Het is een wonder’, gezongen door Linda Williams.

Nicole | Duitsland

Zaterdag 24 april 1982 * Eurovision Song Contest 
Harrogate Conference Center in Harrogate – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Jan Leeming – TV Host:  BBC

Achttien deelnemers zakten af naar Harrogate eind april 1982 voor het 27-ste Eurovisie Songfestival. Frankrijk was daar verrassend genoeg niet bij. Een hymne won ook het festival: “Ein bisschen Frieden” van de Duitse Nicole. Het was ook de eerste maal in 27 jaar dat Duitsland het Songfestival won. Nicole’s overwinning was ook die van componist Ralph Siegel, die de helft van alle Duitse bijdragen heeft gecomponeerd. Bill van Dijk vertegenwoordigde Nederland met ‘Jij en ik’ ; goed voor 8 punten en een 16-de plaats.

Corinne Hermes | Luxemburg

Zaterdag 23 april 1983 * Eurovions Song Contest
Rudi Sedlmayer Halle in München – Duitsland
Presentatie: Marlene Charell –  TV Host: BR/ARD

Het was de ‘Bayerischer Rundfunk’ die namens de ARD het 28-ste Eurovisie Songfestival produceerde. In de Rudi Sedlmayer Halle werd een sober decor opgesteld, bestaande uit allerlei langwerpige lichtgevende elementen. “Si la vie est cadeau”, dat was de titel van het winnende liedje. Het was Luxemburg dat er zijn vijfde overwinning mee te pakken had. Corinne Hermes had er een hitje mee, maar verdween daarna in het niets. Ofra Haza uit Israël werd tweede en Carola uit Zweden werd derde. Nederland met Bernadette en ‘Sing me a song’ eindigde op de 7-de plaats met 66 punten.

Herreys | Zweden

Zaterdag 5 mei 1984 * Concours Eurovision de la chanson
Théatre Municipal in Luxemburg – Luxemburg
Presentatie: Désirée Nosbush – TV Host: RTL/CLT

Negentien landen, eentje minder dan in 1983, namen deel aan het 29-ste Eurovisie Songfestival in Luxemburg. Israël besloot na twee tweede plaatsen in 1982 en 1983 een jaartje over te slaan. De eerste plaats ging in Luxemburg naar Zweden, dat zo zijn tweede overwinning binnenhaalde; exact tien jaar na ABBA. Drie leden, Herreys, van de zelfde familie charmeerden de jury met hun danspasjes, gouden schoenen en niets zeggende tekst van “Diggi-loo-diggi-ley”. Tweede werd Linda Martin uit Ierland. Op nummer drie belandde de groep Bravo uit Spanje. De Volendamse Mariebelle vergaarde als Nederlandse vertegenwoordiging 34 punten en daarmee een 11-de plaats. Haar liedje is een evergreen geworden.

Bobbysocks | Noorwegen

Zaterdag 4 mei 1985 * Eurovision Song Contest
Skandinavium in Göteborg – Zweden
Presentatie: Lill Lindfors – TV Host: SVT

Göteborg 1985 mag met recht en reden het eerste Eurovisie Songfestival van de ‘moderne tijd’ worden genoemd: een locatie met plaats voor bijna 10.000 mensen, een enorm uitgebreid decor, een orkest dat niet langer in een orkestbak onder het podium werd gestopt. Het opgewekte “La det swinge” van de Bobbysocks haalde de grote prijs binnen. Duitsland werd tweede en Zweden werd derde. Frizzle Sizzle, die Nederland vertegenwoordigen, werden 14-de met ‘Alles heeft een ritme’ op blote voeten en 40 punten.

Zaterdag 3 mei 1986
Edvard Grieg Halle in Bergen – Noorwegen
Presentatie: Åse Kleveland – TV Host: NRK

De Noorse televisie had het Eurovisie Songfestival opgebouwd als één grote reclamespot voor al wat Noors was. Vis, fjorden en havenhuisjes werden dan ook veelvuldig aan de kijker getoond. In de Grieg Halle werd een podium dat een groot ijskristal voorstelde neergezet. Het viel op dat zowel de Noorse omroep als de deelnemende artiesten voor lichte kleuren in belichting en kleding kozen. België won voor de eerste keer het liedjesfestival. Daarvoor zorgde “J’aime la vie”, vertolkt door de jonge Sandra Kim. Als tweede eindigde Zwitser- land met “Pas pour moi” van Daniela Simons. Op nummer drie eindigde nog een Franstalige inzending, “L’amour de ma vie” van Sherisse Lau- rence. De Nederlandse inzending ‘Rechtop in de wind’. vertolkt door Marcha eindigde als 5-de met 83 punten.

Zaterdag 9 mei 1987
Eeuwfeestpaleizen in Brussel – België
Presentatie: Viktor Lazlo
TV Host: RTBF

Voor de allereerste maal streek het Eurovisie Songfestival in België neer en meteen nam het tot dan toe grootst aantal landen in de geschiedenis deel, namelijk tweeëntwintig. Een schitterend decor, bestaande uit allerlei geometrische figuren, werd gebouwd en België liet zich van zijn beste kant zien. Zo werd elk land ingeleid door een bekende stripfiguur. Op het einde van de avond werd Johnny Logan – voor de tweede maal – tot Eurovisie Songfestival winnaar gekroond met “Hold me now”. Wind uit Duitsland werd tweede met “Laß die Sonne in dein Herz” en het Italiaanse “Gente di mare” pakte het brons. Alle drie werden het grote hits over heel Europa.

Zaterdag 30 april 1988
Royal Dublin Society in Dublin – Ierland
Presentatie: Pat Kenny en Michelle Rocca
TV Host: RTÉ

Het Songfestival 1988 mag als een typisch ‘jaren ’80-programma’ bestempeld worden: veel spectaculaire kapsels, kleurige acts en hopen schoudervullingen en opvallende oorringen. Het decor werd uiterst sober gehouden: een schaakbordpatroon afgebakend met blauw neonlicht. De Canadese Céline Dion, uitkomend voor Zwitserland en de Brit Scott Fitzgerald streden tot de allerlaatste twaalf punten om de trofee. Uiteindelijk haalde het Zwitserse lied “Ne partez pas sans moi” de zege nadat Joegoslavië het Britse “Go” compleet had genegeerd bij de jurering.

Zaterdag 6 mei 1989
Palais de Beaulieu in Lausanne – Zwitserland
Presentatie: Lolita Morena en Jacques Deschenaux
TV Host: SSR

Het 34-ste Songfestival begon met een verhaaltje rond Heidi, het boeken- en filmpersonage van het kleine meisje dat opgroeit in de Zwitserse Alpen. Verder trad in de aanloop naar de 22 liedjes ook Céline Dion op. Zij bracht haar winnende liedje van 1988 en “Where does my heart beat now”, een lied dat pas drie jaar later hoog zou schoren in hitparades overal ter wereld. Winnaar in Lausanne werd de groep Riva uit Joegoslavië met het uptempo liedje “Rock me”. De Joegoslaven haalden zo hun eerste overwinning in de geschiedenis binnen.

Zaterdag 5 mei 1990
Vatroslav Lisinski Hall in Zagreb – Joegoslavië
Presentatie: Oliver Mlakar en Helga Vlahović
TV Host: JRT

De tweeëntwintig landen namen deel en Spanje mocht het rijtje dit jaar openen, Finland trad als allerlaatste aan. Vele landen hadden de tijd van verandering die Europa meemaakte verwerkt in hun liedjes. Zo zong Noorwegen over de ‘Brandenburger Tor’, Duitsland over ‘Frei zu leben’ en had Oostenrijk het over “Keine Mauern mehr”. Italië en Ierland bezongen de schoonheid van Europa in “Insieme: 1992”, gezongen door Toto Cutugno. Ierland met “Some where In Europe”, gezongen door Liam Reilly, moest die tweede plek wel delen met de Franse inzending “White and black blues”, gezongen door Joelle Ursull.

Zaterdag 4 mei 1991
Studio 15 da Cinecittà in Rome – Italië
Presentatie:  Gigliola Cinquetti en Toto Cutugno
TV Host:  RAI

Het had niet veel gescheeld of het Songfestival 1991 had een editie met slechts een handvol landen geweest. In 1991 woedde de Golfoorlog immers in alle hevigheid en ook in Joegoslavië was het onrustig. Vele landen vreesden dat de Ita- lianen de veiligheid van hun kandidaten niet konden waarborgen. Door het Songfestival van San Remo naar het veiligere Rome te verhuizen, werd die vrees echter grotendeels weggenomen. Zweden won in Rome, maar met evenveel punten als Frankrijk. Het reglement zegt dan dat het land met de meeste twaalven en tienen dan met de trofee naar huis mocht, en zo won “Fångad av en stormvind” met Carola en niet Amina met “C’est le dernier qui a parlé”.

Zaterdag 9 mei 1992
Malmömässan Isstadion in Malmö – Zweden
Presentatie: Lydia Cappolicchio en Harald Treutiger
TV Host: SVT

Een groot vikingschip domineerde het podium van het Songfestival 1992. Dat podium stond opgesteld in de Malmömässan, de grote expositiehal van de derde grootste stad van Zweden. Op voorhand waren twee landen als grote favorieten naar voren geschoven: Ierland en Malta. Zij bezetten in de uiteindelijke rangschikking plaatsen één en drie. De Britse kandidaat kon het zilver grijpen met “One step out of time”. Het winnende “Why me” van Linda Martin, in 1984 al tweede, was van de hand van Johnny Logan, die daarmee voor de derde keer het Eurovisie Songfestival wist te winnen.

Zaterdag 15 mei 1993
Green Glens Arena in Millstreet Town – Ierland
Presentatie:  Fionnuala Sweeney
TV Host:  RTÉ

Voor het eerst in de geschiedenis van het Songfestival traden vijfentwintig landen aan, tot nu toe nog steeds het record aantal deelnemers. Joegoslavië was uiteengevallen en de nieuwe republieken Slovenië, Kroatië en Bosnië-Herzegovina reeds vertegenwoordigd. De eerste twee plaatsen van het 38-ste festival waren dezelfde als die van het jaar ervoor: Ierland en het Verenigd Koninkrijk. Het winnende lied heette “In your eyes” en werd gezongen door Niamh Kavanagh.

Zaterdag 30 mei 1994
The Point Theatre in Dublin – Ierland
Presentatie:  Cynthia ní Mhurchú en Gerry Ryan
TV Host: RTÉ

Dublin 1994 werd na de start in 1956 het jaar met het grootst aantal nieuwkomers. Door het openbreken van het Oostblok traden maar liefst zeven Oost-Europese landen voor her eerst aan: Estland, Roemenië, Slovakije, Litouwen, Hongarije, Rus- land en Polen. Het decor stelde een stadszicht voor, met wolkenkrabbers op de achtergrond. Ierland won met “Rock ’n roll kids” vertolkt door Paul Harrinton & Charlie McGettiganen. Als tweede ëindigde “To nie ja!” van de Poolse Edyta Górniak en derde werd Mekado met ‘Wir Geben’Ne Party’.

Zaterdag 13 mei 1995
The Point Theatre in Dublin – Ierland
Presentatie:  Mary Kennedy
TV Host: RTÉ

De in 1993 uitgesloten landen, waaronder België, Turkije en Israël, keerden dit jaar terug en de laatste landen van 1994, waaronder Nederland, namen hun plaats op het rustbankje in. Er waren twee liedjes minder dan in 1994, omdat de Europese Broadcast Union van mening was dat 25 landen teveel waren om alles binnen drie uur af te werken. Winnaar werd Noorwegen met het bijna volledig instrumentale “Nocturne”. Veerentwintig woorden kwamen er in het lied voor. Ierland won dus eens niet, maar de violiste van de winnende groep Secret Garden, Finnuola Sherry, was wel Ierse. Spanje werd tweede, de Zweden derde.

Zaterdag 18 mei 1996
Oslo Spektrum in Oslo – Noorwegen
Presentatie: Ingrid Bryn en Morten Harket
TV Host: NRK

De Noorse televisie was de eerste omroep die het Songfestival van zijn ‘oubollige imago’ probeerde af te helpen. Dat probeerden ze onder meer door A-Ha-boegbeeld Morten Harket als presentator aan te stellen. Bij elk land werd eerst een filmpje getoond waarin elke deelnemer in zijn thuisland werd gefilmd en waarna het staathoofd of een minister hem of haar in de eigen taal veel geluk toewenste. Commotie bij België toen de Minister-President van de Vlaamse Gemeenschap verklaarde dat “Vlaanderen Lisa del Bo alle succes toewenste”. Dat deed pijn in Franstalig België. Winnares werd Eimear Quinn uit Ierland. Met “The Voice” liet zij gastland Noorwegen en derde Zweden achter zich.

Zaterdag 3 mei 1997
The Point Theatre in Dublin – Ierland
Presentatie: Carrie Crowley en Ronan Keating
TV – Host: RTÉ

Net als hun collega’s uit Noorwegen in 1996, besliste de Ierse televisie RTÉ het Eurovisie Songfestival een modernere look aan te meten. Een gigantisch decor, dat uit een ‘grot’ met allerlei videoschermen bestond, werd opgebouwd. Voor het eerst televoting in het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland. Mede door de televoting won de Britse groep Katrina and the Waves in Dublin met “Love shine a light”. Zij vergaarden 227 punten, een record en lieten de kandi- daat van thuisland Ierland, Marc Roberts, ver achter zich. Turkije werd verrassend derde met het etnische “Dinle” van Sebnem Paker en de groep Etnik.

Zaterdag 9 mei 1998
National Indoor Arena in Birmingham – Verenigd Koninkrijk
Presentatie: Terry Wogan en Ulrika Johnson
TV Host:  BBC

De groots opgezette show kreeg van de BBC het thema “heden en verleden” mee. Dat was vooral te merken aan de filmpjes waarin onder meer het ontstaan van het voetbal, het theater en de film werd uitgebeeld. Hét moment van de avond kwam na een hele spannende puntentelling, toen nieuwbakken winnares Dana International plots in een wel erg originele jurk – met papegaaienverende reprise van “Diva” zong. Transseksuele Dana werd op haar 23-ste pas vrouw en alleen dat feit al leek haar bij de televoters veel punten op te leveren. Tweede werd het Verenigd Koninkrijk dat met “Where are you” van Imaani toch een waardig opvolger van “Love shine a light” had gevonden. Derde werd het kleine Malta met de ballade “The one that I love”, gezongen door Chiara.

Zaterdag 29 mei 1999
International Convention Centre in Jeruzalem – Israël
Presentatie: Yigal Ravid, Dafna Dekel en Sigal Shahamon
TV Host: IBA

Het International Convention Centre was net als in 1979 de locatie voor het Eurovisie Songfestival. Elk land werd ingeleid met een animatiefilmpje van een bijbelverhaal. De overwinning in Jeruzalem was, acht jaar na hun laatste zege, voor de Zweden. Het liedje “Take me to your heaven” van Charlotte Nilsson, een nummer met duidelijke verwijzingen naar de 25-ste verjaardag van ABBA’s Eurovisie Songfestival zege in 1974, behaalde zeventien punten meer dan de nummer twee, IJsland met “All out of luck” van Selma. Duitsland werd derde met een viertalig lied “Journey to Jerusalem” gezongen door een Turkse groep uit München.

Zaterdag 13 mei 2000
Globen in Stockholm – Zweden
Presentatie: Anders Lundin en Kattis Ahlström
TV Host: SVT

Stockholm huisvestte 25 jaar na het Eurovisie Songfestival 1975 voor de tweede maal het Europese liedjesfestival. Als locatie koos men voor ‘Globen’ , het grootste bolvormige gebouw ter wereld met een capaciteit van 13.000 zitplaatsen. De organisatoren wilden de wereld een modern en trendy Stockholm tonen, dat was onder meer te merken aan het logo, de filmpjes en het decor. Toch was het winnende liedje minder van deze tijd. “Fly on the wings of love” was door niemand als mogelijke kanshebber op de overwinning gezien, maar ging toch maar mooi met de trofee aan de haal. De Olsen Brothers hadden dan ook een verbluffend optreden neergezet. Ook de nummer twee was een verrassing; de Russische Alsou met het Engelstalige “Solo”l. Debutant Letland eindigde derde met “My star” van de pop- groep Brain Storm.

Zaterdag 12 mei 2001
Parkenstadion in Kopenhagen – Denemarken
Presentatie: Natasja Crone Back en Søren Pilmark
TV Host: DR

Het Eurovisie Songfestival is de laatste jaren populairder dan ooit en dat wou de Deense televisie ook laten zien. Maar liefst 35.000 mensen, drie keer meer dan in Zweden vorig jaar, konden de show live bijwonen in het nationale voetbalstadion van Denemarken, ‘Parken’. In ‘Parken’ ging de eerste prijs erg verrassend voor de eerste keer naar een vroeger Oostblokland, namelijk Estland. Het winnende lied “Everybody”, gezongen door Tanel Padar & Dave Benton. De jonge Baltische staat, er in 1994 voor de eerste maal bij, had al wel enkele hoge plaatsen op vorige songfestivals behaald. Tweede werd Denemarken met Rollo en King en “Never ever let you go” en Griekenland werd met “Die for you” van de Zweeds-Griekse groep Antique derde.

Zaterdag 25 mei 2002
Saku Suurhall in Tallinn – Estland
Presentatie: Annely Peebo en Marko Matvere
TV Host: ETV

Voor de eerste keer in de Eurovisie Songfestival geschiedenis streek het zangfestival in een voormalig Oostblokland neer. Estland leverde een mooie show af waarin het thema “Estland, een modern sprookje” een hoofdrol kreeg. Zangeres Marija Naumova uit Letland, alias Marie N, haalde een verkleedtruc uit de kast om haar latino getinte liedje “I wanna” te ondersteunen en met succes. Malta eindigde met Ira Losco als tweede, derde werden dus Estland en het Verenigd Koninkrijk.

Zaterdag 24 mei 2003
Skonto Olympia Halle in Riga – Letland
Presentatie: Marie N
TV Host: LTV

De Letse televisie kon de klus niet zelf klaren en daarom verleende de Zweedse televisie technische assistentie. Met een wervelende show op de bühne van de Skonto Olympia Hal door de Turkse ster Sertab Erener won zij het Songfestival met ‘Everyway that I can’ nipt van de Belgische formatie Urban Trad die ‘Sanomi’ vertolkten. Derde werden het vermeende les- bische koppel t.A.T.u. uit Rusland met ‘Ne ver’, ne Boisja’.

Zaterdag 15 mei 2004
Mydonose Showlandhal in Istanboel – Turkije
Presentatie: Meltem Cumbul en Korhan Abay
TV Host: TRT

Zangeres Ruslana heeft voor Oekraïne het 49-ste Eurovisie Songfestival in het Turkse Istanboel gewonnen met het num- mer Wild dances. Tweede werd Servië-Montenegro met de zanger Zeljko Joksimoviae met zijn mooie song ‘Lane moje’. De derde plaats was voor Sakis Rouves met ‘Shake it’ van Griekenland. Vierentwintig landen deden mee aan de finale van het grootste zangfestival ter wereld. Televisiekijkers uit 36 landen brachten via televoting hun stem uit. De kwaliteit van de songs werd dit jaar minder gewaardeerd door kijkend Europa dan andere jaren; veelal werden punten gegund aan buur- landen. Voorts was het opmerkelijk dat er meer punten werden gegeven voor de act dan voor de zangkwaliteiten. Hiervan zijn o.a. Frankrijk, Duitsland, Malta, Nederland, Spanje, Verenigd Koninkrijk en IJsland de dupe van geworden.

Zaterdag 21 mei 2005
Palats Sportu in Kiew – Oekraïne
Presentatie: Maria Efrosinina en Pavlo Shylko
TV Host: NTU

De Griekse Helena Paparizou won het 50-ste Eurovisie Songfestival in Kiew met 230 punten met het lied My Number One. Zij was bij de bookmakers al de grote favoriete. Tweede werd Malta met 192 punten; derde werd Roemenië. De bescherm- de landen – Duitsland, Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk – eindigden als laatsten. Door een 15-de plaats in de halve finale mocht Nederland niet meedoen aan de finale. Meer dan de helft van de performers leken meer op kermisattracties dan vocale weergaven van liedjes. Opnieuw stemde Oost-Europa veelal op bevriende naties en niet op liedjes.

Zaterdag 20 mei 2006
Olympische Sporthal in Athene – Griekenland
Presentatie: Sakis Rouvas en Maria Menounos
TV Host: ERT

De hardrock-band Lordi uit Finland won het 51-ste songfestival met het nummer Hard Rock Hallelujah met 292 punten. Het is de eerste keer dat Finland het songfestival wint. Het optreden van Lordi viel op; de bandleden waren uitgedost als monsters. Rusland werd tweede met 248 punten en derde Bosnië-Herzegovina met 229 punten. Nederland deed niet mee. De meidengroep Treble werden 20-ste in de halve finale en waren uitgeschakeld voor de finale. De kwaliteit van de muzikale bijdragen waren beduidend beter dan het vorig jaar en bevriende landen gaven elkaar wederom de punten; met name in Oost-Europa. Winnaar Finland kreeg van alle landen punten behalve van het Prinsendom Monaco.

Zaterdag 12 mei 2007
Hartwall Arena in Helsinki – Finland
Presentatie: Mikko Leppilampi, Jaana Pelkonen en Krisse Salminen
TV Host: YLE

De Servische zangeres Marija Šerifović won het 52-ste Eurovisie Songfestival met Molitva. Ze kreeg van de meeste Euro-  pese televoters stemmen en veelal de bekende 12 punten. Servië kreeg totaal 268 punten. Met 235 punten eindigde de Oekraïne als 2-de met de travestiet Verka Serduchka met Dancing Lasha Tumbai. Derde werd Turkije met Kenan Doğulu die met Shake It Up Shekerim 163 punten vergaarde in de Finse hoofdstad. De Nederlandse inbreng van Edsilia Rombley met On top of the world verzamelde 38 punten en werd daarmee 21-ste in de halve finale. Zowel bij de halve finale als de finale bezetten Oost-Europese landen de eerste tien plaatsen. Monaco deed niet mee dit jaar en Tsjechië en Georgië debuteerden.

Zaterdag 24 mei 2008
Beogradska Arena in Belgrado – Servië
Presentatie: Jovana Janković en Željko Joksimović
TV Host: RTS

Dima Biland uit Rusland heeft het 53-ste Eurovisie Songfestival gewonnen met 272 punten met zijn liedje Believe. Hij luisterde zijn act op met een violist en hij liet speciaal een ijsbaantje aanleggen waarop Olympisch kampioen kunstrijden Evgeny Pluschenko rondcirkelde. Dima Bilan, in eigen land een mega ster en sekssymbool, shockeerde de aanwezigen in Belgrado door nauwelijks te verhullen dat hij de helft van de tijd zwaar onder invloed verkeerde. Oekraïne werd tweede met 230 punten en Griekenland met 218 punten derde.

Op 28 september 2007 maakte de EBU bekend dat het Eurovisie Songfestival vanaf 2008 anders zou gaan verlopen. In plaats van één halve finale te houden, zoals dat sinds 2004 het geval was, zouden er in 2008 twee halve finales worden georganiseerd. De vier grootste geldschieters – Fran- krijk, Duitsland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk –  blijven evenals het gastland wél altijd verzekerd van een plek in de grote finale. Ze moeten wel stemmen tijdens een van de twee halve finales, ook al nemen zij hier niet aan deel. De tweede halve finale kwam er omdat het aantal deelne- mende landen op het songfestival de laatste jaren steeds verder was toegenomen en de halve finale te lang duurde en heel wat landen er niet meer in slaagden de finale te bereiken. Met de maatregel wou de organiserende EBU ook de zogenoemde ‘vriendjespolitiek’ op het songfestival aanpakken waardoor steeds dezelfde blokken landen de finale bereikten. Ons land mocht voor de 4-de keer oprij niet mee doen aan de finale van het Eurovisie Songfestival. Hind strandde in de halve finale met haar liedje Your Heart Belongs To Me.

Zaterdag 16 mei 2009
Olympiyski Indoor Arena in Moskou – Rusland
Presentatie: Natalia Vodianova, Andrey Malahov, van Oergant, Alsou en Dmitry Shepelev
TV Host:

Noorwegen is de glorieuze winnaar geworden van het Eurovisie Songfestival in Moskou. Alexander Rybak haalde met zijn liedje Fairytale een monsterscore van 387 punten. Nummer twee IJsland metYohanna en Is it true behaalde 218 punten. Azerbeidzjan eindigde als derde met Aysel & Arash en hun liedje Always en zij kregen van Europa 207 punten. Nederland werd vertegenwoordigd door De Toppers met Shine. Europa gaven René Froger, Jeroen van der Boom en Gordon onvoldoende punten zodat ze niet voor het voetlicht mochten treden in de finale van het 54-ste Eurovisie Songfestival. In 2009 werden er enkele wijzigingen doorgevoerd. De organiserende EBU introduceerde hierin opnieuw een jury. De finale zou een 50/50 pun- tensysteem krijgen van televoting en professionele jury’s. Hiermee wou men het stemmen voor bevriende landen en door bevolkingsgroepen met een grote diaspora indijken, een fenomeen dat in de laatste edities van het festival overduidelijk in de puntentelling aanwezig was. In de jury had- den enkel muziekprofessionals zitting die geen directe relatie met het Eurovisie Songfestival of de deelnemers hadden.

Zaterdag 29 mei 2010
Telenor Arena in Oslo – Noorwegen
Presentatie: Erik Solbakken, Haddy N’jie en Nadia Hasnaoui
TV Host:  NRK

De de 55-ste editie van deze liedjeswedstrijd en werd gewonnen door Lena Meyer-Landrut uit Duitsland met het Engelstalige lied “Satellite” met 246 punten. Tweede werd Turkije met MaNga met “We could be the same”. Roemenië eindigde op de derde plaats met Paula Seling & Ovidiu Cernăuțeanu, die het liedje “Playing with firen” ten gehore bracht. Vanaf 2010 kan er zowel tijdens de halve finales als de finale gestemd worden vanaf het moment dat het eerste liedje wordt gezongen, en dit tot vijftien minuten nadat de laatste artiest heeft opgetreden. Dit systeem wordt ook al toegepast bij het Junior Eurovisie Songfestival. Nederland wist zich voor het zesde jaar op rij niet te plaatsen voor de finale. Sieneke bleef in de tweede halve finale steken op de veertiende plaats, met 29 punten.

Zaterdag 14 mei 2011
Düsseldorf Arena in Düsseldorf – Duitsland
Presentatie:  Anke Engelke, Stefan Raab en Judith Rakers
TV Host:  NDR/ARD

Deze 56-ste editie van het Eurovisie Songfestival werd georganiseerd in het Duitse Düsseldorf. Dit songfestival was het eerste festival dat in Duitsland werd gehouden sinds de Duitse hereniging in 1990. West-Duitsland organiseerde het festival wel al in 1957, in Frankfurt am Main, en in 1983, in München. Voor het eerst sinds 1958 nam de titelverdediger, Lena, opnieuw deel in het jaar na de winst.  43 landen bevestigden te zullen deelnemen aan het Eurovisie Songfestival 2011. Oostenrijk, Italië, San Marino en Hongarije lieten weten te zullen terugkeren op het festival, respectievelijk na drie, dertien, twee jaar en één jaar afwezigheid. Azerbeidzjan won het festival voor de eerste maal in de geschiedenis met het liedje “Running scared”  gezongen door Ell & Nikki. Italië werd tweede met Eric Saadeen zijn liedje “Popular”. Zweden vervolledigde het podium met “Angel” en Mika Newton. Nederland wist zich voor het zevende jaar op rij niet te plaatsen voor de finale. De 3JS eindigden op de laatste plaats, met 13 punten.

Zaterdag 26 mei 2012
Crystal Hall in Bakoe – Azerbeidzjan
Presentatie: Leyla Əliyeva, Nərgiz Birk-Petersen en Eldar Qasımov
TV Host:  ITV

Het was de eerste maal in de geschiedenis dat het Eurovisie Songfestival plaatsvond in Azerbeidzjan.  Er werd wat aan de regels gesleuteld voor aanvang van het festival. Sinds 2012 kan er niet meer gedurende de hele uitzending gestemd worden. Men keerde terug naar het oude systeem, waardoor men pas kan stemmen na afloop van het optreden van het laatste deelnemende land. Uit elke halve finale zouden, net als de voorbijgaande jaren, tien landen zich plaatsen voor de grote finale. Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk waren recht- streeks geplaatst. Er namen 42 landen deel aan de 57-ste editie in 2012. De Zweedse Loreen met “Euphoria”, die voor aanvang van het songfestival al tot topfavoriete gebombardeerd werd, wist de finale afgetekend te winnen. Met 372 punten haalde ze het met meer dan 100 punten voorsprong op nummer twee, Rusland die met “Party for everybody”  voor het voetlicht gebracht door Boeranovskije Baboesjki.  Servië met  Željko Joksimović en zijn liedje “Nije ljubav stvar”, die in 2004 al tweede was gewor- den, legde nu beslag op de derde plaats. Nederland wist met Jaon Franka en haar “You and me” zich voor het achtste jaar op rij niet te plaatsen voor de finale.

Zaterdag 18 mei 2013
Malmö Arena in Malmö – Zweden
Presenttie: Petra Mede
TV Host: STV

De 58-ste editie van deze Europese liedjeswedstrijd werd gehouden in de Malmö Arena in Malmö. Er is maar één presentator in 2013. Dit is voor het eerst in 18 jaar. De voorgaande jaren werd het festival telkens door meerdere personen gepresenteerd. De laatste keer dat er één presentator was, was in 1995. Mary Kennedy presenteerde het festival toen. Op 28 januari 2013 maakte producerende omroep SVT bekend dat de keuze dit keer gevallen was op Petra Mede. De zangeres Emmelie de Forest won met het nummer “Only teardrops” voor Denemarken met 281 punten.  Tweede met 214 punten werd Zlata Ohnevytsj met het liedje “Gravity” namens de Oekraïne. Margaret Berger uit Noorwegen vergaarde 191 pun- ten en een derde plaats met haar liedje “I feed you my love”.

Zaterdag 10 mei 2014
B&W Hallerne in Kopenhagen – Denemarken
Presenttie: Pilou Asbæk, Nikolaj Koppel en Lise Rønne
TV Host: DR

Het 59-ste Eurovisie Songfestival werd gehouden in Kopenhagen en werd gewonnen door Oostenrijk. Met “Rise like a phoenix” wist Tom Neuwirth als Conchita Wurst met een travestietenact de meeste punten binnen te halen. Hij viel op door een pruik met lange haren, opgemaakte ogen, een kortgeknipte baard en het dragen van een strakke jurk. De meest besproken kandidaat haalde 290 punten. Het was de tweede overwinning voor Oostenrijk. In 1966 was de eerste met Udo Jürgens met Mercie Cherie. Op de tweede plaats eindigde Nederland met “Calm after the storm” van The Common Linnets en 218 punten. Dit was het beste Nederlandse resultaat sinds 1975. Zweden werd derde met Sanna Nielsen en “Undo”. Zij vergaarde 174 punten.

Måns Zelmerlöw | Zweden

Zaterdag 23 mei 2015
Wiener Stadthalle in Wenen – Oostenrijk
Presentatie: Mirjam Weichselbraun, Alice Tumler, Arabella Kiesbauer en Conchita Wurst
TV Host: ORF

De 60-ste editie van het songfestival werd gehouden in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Australië, dat wegens zijn ligging slechts waarnemend lid van de EBU is en dus normaal niet mag deelnemen, zou in 2015 ter gelegenheid van de 60-ste editie eenmalig mogen deelnemen. Het land zendt het festival al 30 jaar uit en het evenement is er ondanks het tijdverschil zeer populair, onder andere door de Europese inwoners. Zweden won met de zanger Måns Zelmerlöw met het nummer ‘Heroes; met maar liefst 365 punten, 78% van het maximaal mogelijke aantal.  Tweede met 303 punten werd Rusland met “A million voices” gezongen door Polina Gagarina.  Met 292 punten ging de derde plaats naar Italië met het trio Il Volo en hun liedje “Grande amore”. Nederland eindigde met Trijntje Oosterhuis in zijn halve finale in de onderste regionen en haalde de finale niet.

Jamalla | Oekraïne

Zaterdag 14 mei 2016
Ericsson Globe in Stockholm – Zweden
Presentatie: Petra Mede en Måns Zelmerlöw
Host: SVT

Het  61-ste Eurovisie Songfestival werd gehouden in de Zweedse hoofdstad Stockholm; en Australië mocht ook weer deelnemen. Het songfestival  werd gewonnen door de  Oekraïne door de zangeres Jamalla met het liedje ‘1944’. Zij onderscheidde zich met een lied dat niet over liefde en verlangen ging, maar over de deportatie van de Krim-Tataren door dictator Jozef Stalin, maar het is een publiek geheim welke Russische alleenheerser de zangeres eigenlijk op de korrel heeft; namelijk Vladimir Putin. Tweede werd Australië met ‘Sound of Silence’, gezongen door de uit Zuid-Korea afkomstige zangeres Dami Im. De toren hoge favoriet Sergey Laza- rev uit Rusland eindigde als derde met ‘You Are The Only One’. De Nederlandse inzending met Douwe Bob en zijn ‘Slow Down’; werd elfde. België werd tiende met het liedje ‘What’s the Pressure’ en werd gezongen door Laura Tesoro.

De uitslag bleef spannend tot het einde doordat men de punten van de nationale jury’s en televoters apart werden uitgebracht. Voor het eerst werd het Eurovisie Songfestival ook uitgezonden in China en de USA.

Salvador Sobral | Portugal

Zaterdag 13 mei 2017
International Exhibition Centre in Kiev – Oekraïne

Presentatie: Oleksandr Skisjko, Volodimir Ostapsjoek en Timoer Mirosjnytsjenko
TV Host: NTU

Portugal heeft het Eurovisie Songfestival gewonnen. Salvador Sobral kwam op de eerste plek met zijn nummer Amar pelos dois met 758 punten. De Portugees was al langer favoriet vanwege zijn gevoelige nummer waarbij hij alleen begeleid werd door piano en viool. ‘Muziek is geen vuurwerk, je moet echt iets kunnen vertellen’, zei Salvador Sobral tijdens zijn speech. Hij pleitte voor gevoeligere muziek. De tweede plaats ging naar Bulgarije met 615 punten en derde werd met 374 punten Moldavië. België behaalde 363 punten en is goed voor een vierde plaats. Zweden werd vijfde en vergaarde 344 punten. Nederland is geëindigd op de elfde plek met 135 punten van de vakjury’s en 15 punten van de van de televoters; maakt totaal 150. Overigens waren de Nederlandse zussen wel de beste zangers op het hele Eurovisie Songfestival. Opvallend detail van dit jaar is dat de Russische deelneemster niet mocht deelnemen aan het grootste zangfestival ter wereld van de Oekraïnse regering omdat de zangeres heeft opgetreden op het geannexeerde schiereiland De Krim door Rusland. Er keken ruim 200 miljoen mensen naar het festival.

Zaterdag 12 mei 2017
MEO Arena in Lissabon – Portugal

Presentatie: –
TV Host: RTP

 

Het Eurovisie Songfestival 2018 zal | in overeenstemming met de reglementen van het festival | plaatsvinden in Lissabon. Portugal is de winnaar van het Eurovisie Songfestival 2017 en derhalve gastland zijn van de 63-ste editie. De halve finales zijn op dinsdag 8 en donderdag 10 mei en de finale op zaterdag 12 mei 2018.

Politieke propaganda op Eurovisie Songfestival verboden
Donderdag 2 augustus 2017

De organisatie achter het Eurovisie Songfestival  | European Broadcasting Union – afgekort de EBU | heeft het reglement voor deelname aan het liedjesfestijn aangepast. Hierin staat nu omschreven dat politieke propaganda tijdens het Eurovisie Songfestival verboden is.

De nieuwe regels zijn ingesteld naar aanleiding van een incident dit jaar, toen gastland Oekraïne de komst van de Russische zangeres Joelia Samojlova blokkeerde. Daardoor kon Rusland niet deelnemen aan het muziekfestival. Joelia Samojlova kreeg op de valreep te horen dat ze niet mocht komen, omdat ze kort daarvoor had opgetreden op de Krim. Het schiereiland werd tijdens de Krimcrisis in 2014 door Rusland geannexeerd. De EBU verklaart dat het Eurovisie Songfestival een non-politiek evenement is en dat betekent dat elke vorm van politieke propaganda tijdens het festival of songteksten met een politieke inhoud verboden zijn”, schrijft de organisatie op zijn website. In 2015 kreeg de winnende Oekraïense inzending met zangeres Susana Jamaladinova kritiek vanwege de politieke strekking van het lied 1944. Het lied van Jamala gaat over de deportatie van de circa 200.000 Krimtataren door het schrikbewind van de toenmalige dictator van de Sovjet-Unie, Jozef Stalin | 1878-1953 |.

Lees meer

Boer Zoekt Vrouw | 2004 – 2017

Al sinds 2004 gaat Yvon Jaspers op zoek naar een leuke vrouw of man voor Nederlandse boeren in ‘Boer Zoekt Vrouw’. Miljoenen mensen mensen zien hoe de boeren een oproep doen, brieven van geïnteresseerde dames krijgen en hen vervolgens uitnodigen voor een date en mogelijk een logeerpartij op de boerderij. Hoe gaat het nu met de boeren. Van toen tot en met nu.

In seizoen 2014/2015 maakten we kennis met de Zeeuwse boerin Bertie. Haar zoektocht naar een leuke dame ging niet altijd even soepel. Ze kon maar moeilijk contact leggen met haar logees. Uiteindelijk kwam Esther als winnares uit de bus. In mei 2016 is Esther bij Bertie ingetrokken. Helaas kwam deze relatie in januari 2017 tot een einde. Bertie was in 2016 ook te zien in het populaire survivalprogramma ‘Expeditie Robinson’, welke ze ook won. Inmiddels heeft Bertie een relatie met Rosita, één van de dames met wie ze in 2014 op speeddate ging.

In seizoen 2014/2015 zagen we hoe de knappe boer Tom maar liefst 1808 brieven kreeg van geïnteresseerde dames. Hoewel Tom uiteindelijk koos voor de blonde Rimke, bleek de klik toch niet groot genoeg en scheidden ze weer hun wegen. Een paar maanden later liep hij Marieke tegen het lijf, en zij zijn sinds het voorjaar van 2015 een setje. Bollenkweker Tom is tegenwoordig ook te zien in het programma ‘Eigen Huis en Tuin’. Een jaar eerder zagen we hoe boer Jos uit de Franse Dordogne op zoek ging naar een leuke dame. Na de bloedmooie blonde Leonie naar huis te hebben gestuurd, koos hij voor Saskia. In juni 2014 vertrok zij naar Frankrijk om bij Jos te kunnen zijn, maar een paar maanden later was de relatie weer over. Volgens de laatste berichten is Jos nu weer op zoek naar een leuke vriendin.

Een van de meest memorabele boeren van Boer Zoekt Vrouw is toch wel boer Geert uit seizoen 2014/2015. De grijpgrage fruit- en groentekweker flapte er de ene na de andere memorabele opmerking uit en werd al snel omgedoopt tot ‘Geile Geert’. Hij koos uiteindelijk – tot teleurstelling van Ada – voor Hetty, maar in maart 2016 gingen zij na een relatie van ruim een jaar als vrienden uit elkaar. Al snel daarna werd bekend dat Geert een relatie heeft met Geertje, een van zijn laatste vijf vrouwen uit het programma, maar in maart 2017 kwam naar buiten dat Geertje emigreert naar Curaçao – zonder Geert. De populairste boer van seizoen 2009 was bloembollenboer Jos. Hij kreeg 831 brieven, maar ging er uiteindelijk vandoor met Dycke. De twee zijn nog altijd heel gelukkig met elkaar. In 2012 volgden we weduwnaar Martin. De melkveehouder met vier kinderen kon het het beste vinden met Wilma, die zelf ook haar partner was verloren en al een aantal kinderen had. Op 18 oktober 2013 hebben Martin en Wilma hun liefde bezegeld met een huwelijk.

In seizoen 2013/2014 gingen Nederlandse boeren die in het buitenland wonen op zoek naar een leuke vrouw. Boer Jan uit Canada had met geen enkele dame een echte klik. Hij koos uiteindelijk voor Judith, maar ook zij vertrok alweer snel uit Canada. In 2014 had hij nog een kortstondige relatie met de Canadese Nicole, maar die relatie strandde ook alweer snel. Een seizoen eerder volgden we de goedlachse Henrieke. Eigenlijk had ze met geen enkele boer een klik, maar uiteindelijk koos ze wel voor Bert. In 2014 werd bekend dat Henrieke een relatie heeft met Arjan, die ze op een plaatselijk schuurfeest leerde kennen. In seizoen 2012 volgden we de jonge melkveehouder Henk. In 2010 verloor hij zijn vriendin door een auto-ongeluk. Er volgde een moeilijke periode, maar Henk besloot om alles uit het leven te halen. Hij kreeg maar liefst 1109 brieven, maar koos uiteindelijk voor Fiona. De twee zijn nog steeds dolgelukkig samen en kregen in september 2015 zelfs een zoontje; Owen

In het zelfde seizoen volgden we ook Willem, die op zoek was naar een leuke man. Hij koos uiteindelijk voor Klaas, maar die relatie was geen lang leven beschoren. Nu is Willem gelukkig met Werner, die hij via een datingsite leerde kennen. In seizoen 2010/2011 volgden we de jonge geitenboer Frank. Van alle 1029 geïnteresseerde dames koos Frank uiteindelijk voor Anita, die toevallig al op een steenworp afstand van hem woonde. Frank en Anita zijn nog steeds gelukkig en richtten in 2011 zelfs samen ‘Frank’s farm’ op. In seizoen 2007/2008maakten we kennis met melkveehoudster Agnes. Van alle 883 geïnteresseerde mannen koos ze voor Jurre, maar dit liep op niets uit. Agnes kreeg in 2011 een relatie met Albert, met wie ze in 2013 in het huwelijksbootje stapte. In september 2014 kregen zij dochtertje Lieke, en in oktober 2016 werd zoontje Geert geboren.

In seizoen 2006 maakten we kennis met melkveehouder Martijn. Hij koos indertijd voor studente Marlies, en inmiddels zijn de twee alweer tien jaar bij elkaar. Samen runnen ze de Koe & Boe boerderij. En vijf seizoenen later zagen we hoe de stille Gijsbert als een blok viel voor Femke. Na een relatie van zes jaar stapten ze in juni 2016 in het huwelijksbootje. In de tussentijd heeft het stel niet stilgezeten: eind 2012 werd dochter Marije geboren, in 2014 zoon Siem en in februari 2016 dochter Hannah Foska. Femke had al een kind uit een eerdere relatie: Romke. Bloemkweker Aad koos voor Jeannet in seizoen 2012, maar die relatie hield niet lang stand. In 2013 kreeg hij een relatie met Ingrid, ook een van de brievenschrijfsters, en de twee zijn nog steeds dolgelukkig samen. Turbulentie twee seizoenen eerder met  melkveehouder Richard, wiens logees allemaal hun koffers pakten nadat ze erachter kwamen dat Richard al voor de logeerweek afspraakjes had gehad met deelneemster Annemieke. In 2012 kwam er een einde aan hun relatie.

In seizoen 2012 maakten we kennis met boer Jan en zijn tweelingbroer Martin, die beiden op zoek waren naar een vrouw. Tussen de brievenschrijvers zat Monika, en zij bleek de ware voor Jan. In april 2013 gaven zij elkaar het ja-woord, en in de zomer 2013 werd hun eerste kindje geboren; dochter Liselore. In april 2016 volgde zoon Tobias. In seizoen 2009 zagen we hoe Wim verliefd werd op Astrid, maar die relatie liep in 2011 op de klippen. Eind 2012 kreeg Wim een relatie met Rita, in 2009 al een van de brievenschrijfsters. De twee zijn nog altijd gelukkig samen, en stapten in juni 2016 in het huwelijksbootje. In 2007 zagen we hoe boer Gerard zijn logé Pauline als eerste naar huis stuurt.

Ondertussen wil het op de boerderij van melkveehouder Jan nog niet echt vlotten. Hij blijft met lege handen achter nadat Siepie niet echt interesse voor hem toont. Dan ontmoeten boer Jan en Pauline elkaar, en de vonk slaat over. Nu zijn ze nog steeds gelukkig samen. In seizoen 2007 kiest de stoere melkveehouder Frans voor Ronella, maar die relatie hield niet lang stand. Gelukkig vond Frans een nieuwe liefde: Leonie. Eind 2013 stapten zij in het huwelijksbootje, en in september 2013 werd zoon Geert geboren. In maart 2016 kwam daar nog een tweeling bij: Huub en Marlie. En nu seizoen 2016/2017. Via de uitzendingen hebben Marc in Zambia, David in Roemenië en Herman in Frankrijk de liefde van hun leven gevonden. Met de Nederlandse vrouwen wilde het met Olke niet echt lukken. Uit de resterende brieven heeft Olke nu Karen gevonden en heeft zijn Boer Zoekt Vrouw toch nog de liefde opgeleverd. Riks in Canada heeft zijn ‘citygirl’ ontmoet. Zijn ex-werkneemster is feitelijk nooit uit zijn gedachten geweest. Marc in Zambia is ondertussen weer single.

Lees meer

Vera Lynn | The Forces’ Sweetheart

Dame Vera Margaret Lynn werd geboren in East Ham – een deel van Londen – op 20 maart 1917. Deze Britse zangeres  – zij gebruikte de meisjesnaam van haar grootmoeder als artiestennaam – die in de Tweede Wereldoorlog met als bijnaam ‘The Forces’ Sweetheart’ grote bekendheid kreeg. Het lied ‘We’ll Meet Again’ dat is geschreven door Ross Parker en Hughie Charles, is haar grootste klassieker. Ze begon met optreden als zevenjarige en trad voor het eerst voor de radio op in 1935, bij het destijds beroemde orkest van Joe Loss.

In 1940 kreeg Lynn haar eigen radioprogramma, Sincerely Yours, waarin zij boodschappen doorgaf aan soldaten in het buitenland en verzoeknummers zong. Ze bezocht ook ziekenhuizen om jonge moeders te interviewen en hun berichten aan hun echtgenoten overzee door te zenden, en trad op voor Britse soldaten, bijvoorbeeld in het toenmalige Birma.

In 1939 nam ze het nostalgische ‘We’ll Meet Again’ op, dat goed bleek aan te slaan bij de velen die tijdens de oorlog van hun geliefden gescheiden waren. ‘We’ll Meet Again’ en haar ‘The White Cliffs of Dover’ behoren tot de beroemdste liederen uit die jaren. Na de bevrijding werd Lynn de eerste Britse artiest die de top van de Amerikaanse hitparade bereikte, met het lied ‘Auf Wiederseh’n Sweetheart’. Ook had ze succes met hits als ‘Forget-Me-Not’ en ‘My Son, My Son’.

In 1975 werd Lynn in de adelstand verheven. Nadat bij haar borstkanker werd geconstateerd, richtte zij een liefdadigheidsorganisatie op. Jarenlang was Vera Lynn regelmatig te zien bij herdenkingen van de Tweede Wereldoorlog.  Zij werd bijna de officieuze woordvoerder van de Britse veteranen. Op 5 mei 1970 trad zij voor het voetlicht in Arnhem ter gelegenheid van de viering van de vrijheid voor het Provincie Huis van de Gelderse hoofdstad. In 1985 trad ze in Nederland op tijdens het officiële concert ter gelegenheid van 40 jaar bevrijding. In 1992 trad zij op op het bordes van het Airborne Museum in Oosterbeek. In 1995 trad zij op bij Buckingham Palace ter gelegenheid van de vijftigste Victory in Europe Day. Tien jaar later was zij nog te gast bij een vergelijkbaar feest op Trafalgar Square, maar zingen deed zij toen niet meer. Wel hield zij een toespraak waarin ze de veteranen van de Tweede Wereldoorlog prees en jongere generaties opriep om zich hun offer te blijven herinneren.

In 2009 maakte Vera Lynn haar comeback in de Britse hitlijsten. Met haar verzamelalbum ‘We’ll Meet Again – The Very Best of Vera Lynn’ haalde zij de album Top 20. Zij was daarmee de oudste nog in leven zijnde zangeres die de Britse hitparade bereikte. In juli 2016 werd zij op 99-jarige leeftijd benoemd tot lid van de Orde van de Broeders van de Eer.

Drie dagen voor haar 100-ste verjaardag verscheen het verzamelalbum ‘Vera Lynn 100’, bestaande uit zowel klassiekers als nooit eerder uitgebrachte nummers.

Lees meer

Z.M. Willem-Alexander | Emotioneel – Ontwapenend – Openhartig

Koning Willem-Alexander ziet men zelden emotioneel, maar tijdens zijn televisie-gesprek met interviewer Wilfried de Jong staan de tranen in zijn ogen als hij praat over het overlijden van zijn broer Friso en de vliegtuigramp met de MH17. De koning ontving Wilfried de Jong bij hem thuis, op landgoed De Eikenhorst.

Een gesprek over het leven, zijn familie, belangrijke gebeurtenissen en grappige, maar ook emotionele momenten. Een gesprek over 50 jaar Willem-Alexander: de man, niet de koning, die ’50 wordt maar zich toch echt nog 30 voelt’. Prins Friso overleed in 2013. Hij kwam begin 2012 tijdens een ski-vakantie in Oostenrijk onder een lawine terecht en lag daarna anderhalf jaar in coma. ‘We gingen van drie naar twee broers’, vertelt de koning met betraande ogen. Zichtbaar geëmotioneerd gaat hij verder. ‘Hij was ontzettend druk, maar hij was op de achtergrond een goede adviseur van me. Goudeerlijk, soms niet echt op een  diplomatieke manier’, zegt hij met een glimlach. ‘En als je iemand kwijtraakt, dan merk je pas hoe erg je iemand kan missen’.

Toen Friso in coma lag, ging hij vaak langs. Met alle kinderen, een voor een, de middag op en neer naar Londen. ‘Ik had altijd hoop dat het goed zou komen’. In die periode zag hij zijn moeder – koningin Beatrix – veranderen. ‘Ik zag wat er gebeurt met een moeder als ze een kind verliest. Dan besef je pas welke onverantwoorde dingen je zelf hebt gedaan en welk effect dat heeft op je moeder. Ze verliest een deel van zichzelf’.

Willem-Alexander is ook emotioneel over de crash van vliegtuig MH17, een jaar na de dood van Friso. Daarbij vielen 298 doden, waarvan 198 Nederlanders. Willem-Alexander vertelt over het rauwe verdriet van de nabestaanden en de troost die hij ze kon bieden. \’Veel nabestaanden zeiden: jij hebt ook een broer verloren bij een ongeluk, jij weet wat het betekent’. Maar dat zorgde ook voor een raar moment toen de lichamen van de slachtoffers naar Nederland werden gebracht. ‘Dertig meter naast ons stonden alle nabestaanden, maar voor ons was het een officieel moment. Opeens was er geen fysiek contact mogelijk, terwijl we ze eerder nog aan het omhelzen waren. Ik zei tegen Máxima: laten we dan maar buigen naar ze’.

Niet alleen over Friso wordt gesproken, ook zijn vader prins Claus. Claus kwam oorspronkelijk uit Duitsland. Ook al droeg hij uiteindelijk de titel Prins der Nederlanden, hij bleef zich altijd een Duitser voelen, vertelt Willem-Alexander. ‘Hij is altijd bezig geweest met de Tweede Wereldoorlog’. Hij voelde zich medeverantwoordelijk. Claus vond het onacceptabel als de Holocaust ook maar ergens mee werd vergeleken. Het moest nooit goedgepraat worden.

De ziekte van zijn vader zorgde jaren daarvoor al dat hij moeilijk een puber kon zijn. Willem-Alexander wilde zich namelijk afzetten, ‘tegen alles en iedereen’. Maar dat ging niet, want het was moeilijk om zich tegen zijn vader af te zetten, zegt hij. ‘Hij was ziek, depressief. Het is lastig als je een muur aan de andere kant verwacht maar die er niet is’. Zich tegen zijn twee broers afzetten kon hij wel. ‘Ik leerde redelijk snel om een tegen-antwoord te kunnen geven’, lacht Willem-Alexander. ‘Mijn jongste broer en ik scheelden minder dan 2,5 jaar. Dan moet je heel snel in antwoorden zijn. Het was bij ons hakken of gehakt worden’. Maar dat was een goede school, gaat hij verder. ‘Zo kan je verbaal voor jezelf opkomen. En ach, we hebben allemaal wel eens gewonnen of verloren’. Dat verbaal voor zichzelf opkomen was ook handig toen het gezin van Baarn verhuisde naar Den Haag. Daar werd Willem-Alexander namelijk uitgelachen om zijn accent. ‘Wij kwamen uit de provincie, zeiden ze. Daarom keek ik het programma Koot en Bie om zo snel mogelijk een Haags accent te leren’, lacht hij. ‘Ja, dat is wel geestig. Daarna kon ik binnen no time meedoen’. Maar de uitspraken gaat hij niet nadoen, gaat hij lachend verder. Of nou ja, eentje dan. ‘Ik voer een keer met een sloep langs een woonboot van een vriend. Ik schreeuwde: ‘Meneer de Voorzitter!”. Het mooiste was nog het gezicht van zijn kinderen, zegt hij. ‘Ze snapten het niet en mijn vriend en ik lagen in een deuk. Daarom heb ik thuis meteen de audiotape gekocht voor ze’. En die meteen ook weer opgeborgen. ‘Ja, ze zeggen toch wel bepaalde dingen. Ik houd de tape nog even in de kast totdat ze ouder zijn’.

Ook wordt er natuurlijk tijdens het gesprek over zijn dochters gesproken, zijn “stralende dames”. Ze hebben nu allemaal een mobieltje, vertelt hij. ‘Vanaf hun tiende mochten ze een mobieltje, dus Ariane heeft nu net als laatste een gekregen’. Het zijn de oude mobieltjes van de koning en Maxima, die de kinderen te leen krijgen. ‘Wij hebben de zeggenschap over de telefoons. Ten minste, dat is de theorie, het is niet altijd zo’, lacht hij.

Koning Willem-Alexander geeft de laatste tijd advies aan Amalia. Hij wilde namelijk niet altijd al koning worden, hij wilde eerst zichzelf door en door leren kennen. ‘Daarom zeg ik ook tegen Amalia: ken je eigen grenzen. Ga daar overheen. Maak fouten, dat heb ik ook gedaan, veel’, grijnst hij. Een groot voordeel in zijn jeugd is dat zijn beveiligers geen dingen doorvertelden aan zijn ouders, gaat Willem-Alexander verder. ‘Ze klikten niet bij mijn ouders, dat was een afspraak die we hadden’.  Die afspraak heeft de koning ook gemaakt met de beveiligers van zijn dochters Amalia, Alexia en Ariane. ‘Het gaat om de veiligheid van mijn kinderen, niet om dat wij weten wat ze doen en of dat goed of fout is’. Dus dingen die Amalia doet, worden niet gedeeld met de koning. ‘Als ze het zouden delen. ik zou het niet eens willen weten’.

Ook wordt hét belangrijkste in zijn leven besproken: zijn vrouw, de koningin, Máxima. ‘We beginnen pas net, we zijn pas achttien jaar samen’, vertelt hij. ‘We kunnen nog lang samen gelukkig zijn’. Ze is kritisch, maar ook zorgzaam, gaat hij verder. ‘En ook vergevingsgezind als ik nukkig ben’. Ze is alles voor hem. ‘Het is een hele bijzondere vrouw en ik heb heel veel geluk gehad om haar te mogen ontmoeten’.

Een andere belangrijke persoon voor hem was Nelson Mandela. Meerdere keren drong Nelson Mandela aan op een uitnodiging als Willem-Alexander zou gaan trouwen. Drie keer maar liefst, vertelt de koning. ‘When you get married, don’t forget your friend from South-Africa!’, zei Nelson Mandela tegen me.

En dat was heel speciaal, vertelt Willem-Alexander lachend. Want toen hij in Wales studeerde – de laatste twee jaren van zijn middelbare schooltijd – demonstreerde hij voor de vrijheid van Nelson Mandela. ‘En stond ik later nog te dansen op het liedje Free Nelson Mandela’.

Daarna gebeurde het: toen ontmoette hij hem ook echt. Nelson Mandela was belangrijk voor de koning, dus die uitnodiging voor zijn huwelijk met Máxima kreeg hij zeker. ‘Ze zijn toen met een lijst met geannuleerde afspraken naar hem toe gelopen en toen zei hij: nee, ik wil naar hun huwelijk, mijn vriend trouwt maar een keer. En toen heeft hij een afspraak verzet zodat hij toch kon komen’.  Het was echt een trouwe vriend, gaat Willem-Alexander verder. ‘Echt fantastisch dat hij er toen was’.

Lees meer

DENK | Geeft Nederlanders met een migratieachtergrond een stem

Sousan Atta: ‘Ik bekijk DENK wel met argusogen’

‘Toen Denk kwam, dacht ik: eindelijk een frisse wind’, zegt de 25-jarige Sousan Atta. Ze studeert journalistiek in Utrecht en heeft op DENK gestemd. ‘Ik voelde me al jaren niet verbonden met de politiek’. Haar omgeving, inclusief haar moeder en zus, reageert vaak negatief op haar stemkeuze. ‘Je wordt als DENK-stemmer wel gebasht. Mensen vallen gelijk stil als ik het zeg, het is alsof ik op de PVV stem. Ik denk dat mensen zo reageren omdat DENK vaak negatief in de media komt. Mijn vrienden zien DENK als de buitenlandse variant van de PVV’.

Atta’s moeder en zus hebben op GroenLinks gestemd. “Ze zijn anti-Denk, mijn zus noemt het een nazipartij. Ik heb lang getwijfeld tussen GroenLinks of DENK, maar ik wilde al die tijd op DENK stemmen en ik geef ze nu een kans. ‘Ze zullen waarschijnlijk niet zozeer wat kunnen veranderen, want ze zijn de enige moslimpartij in de Tweede Kamer. Ik denk dat ze kritische vragen vanuit de maatschappij gaan stellen. De groep allochtonen is een stille groep en dit is onze stem’.

‘Ik bekijk ze door de recente gebeurtenissen wel met argusogen. Kuzu neemt bijvoorbeeld geen afstand van Erdogans uitspraken. Ik vraag mij af in hoeverre de loyaliteit aan Turkije hem toch pusht. Heeft hij Nederland en Turkije op de eerste plek staan of alleen Turkije? Ik ben zelf Afghaans en hij moet voor iedereen staan’.

‘Dat Kuzu het slotdebat heeft afgezegd, dat vind ik zo raar. Daardoor werd ik wel minder pro-Denk. Dat had hij gewoon moeten doen. Hij moet ook niet alleen Turkije verdedigen, hij moet zeggen dat hij er afstand van neemt. Zo niet, dan haak ik af’.

Yasar Canta: ‘De mensen die op DENK stemmen willen juist als Nederlander geaccepteerd worden’

‘Ik bekijk ze door de recente gebeurtenissen wel met argusogen. Kuzu neemt bijvoorbeeld geen afstand van Erdogans uitspraken. Ik vraag mij af in hoeverre de loyaliteit aan Turkije hem toch pusht. Heeft hij Nederland en Turkije op de eerste plek staan of alleen Turkije? Ik ben zelf Afghaans en hij moet voor iedereen staan’. ‘Dat Kuzu het slotdebat heeft afgezegd, dat vind ik zo raar. Daardoor werd ik wel minder pro-DENK. Dat had hij gewoon moeten doen. Hij moet ook niet alleen Turkije verdedigen, hij moet zeggen dat hij er afstand van neemt. Zo niet, dan haak ik af’. ‘ Ik voelde me door de politiek in de steek gelaten, vooral na het verschijnen van Wilders’, vertelt de 25-jarige Yasar Canta , teamleider in de logistiek.

‘Vijftien tot twintig jaar terug werd je geaccepteerd als je Nederlands sprak en werk had. Nu moet je bier drinken, afzien van je geloof en je principes. Wat is er aan de hand? Nederland wordt steeds intoleranter’.  Yasar Canta twijfelde lang tussen DENK, GroenLinks en D66, maar besloot uiteindelijk op Denk te stemmen. ‘Ik heb mij niet laten ompraten door andere Turken of Marokkanen, ik heb zelf gelezen waar ze voor staan en heb een weloverwogen keuze gemaakt’. ‘Ik ben een Nederlander met een migratieachtergrond, maar ik spreek vloeiend Nederlands, ik werk, ik betaal belasting, ik meng me onder het volk. Maar zodra mensen mij of mijn naam zien, word ik gezien als Turk. DENK vecht tegen discriminatie en mede daarom heb ik op de partij gestemd’. De ouders van Yasar Canta stemden voorheen PvdA, maar hebben deze verkiezingen op DENK gestemd. ‘Dat komt door de toestand in Nederland op dit moment’, zegt Yasar Canta. ‘Er is meer discriminatie en intolerantie, en hun stem wordt door die partij niet naar buiten gebracht’.  ‘Er wordt gedacht dat DENK-stemmers zich tegen Nederland willen afzetten. Dat komt door de spanning die er heerst. Maar de mensen die op DENK stemmen, zoals ik, willen juist als Nederlander geaccepteerd worden’.

Nadir Tiberkanine: ‘Hoe geloofwaardig zal ik zijn’

‘Ik merk de laatste tijd dat ik me constant moet verantwoorden, bijvoorbeeld over aanslagen in het buitenland’, zegt de 20-jarige Nadir Tiberkanine, directiechauffeur. ‘We moeten geen vooroordelen hebben voordat je met iemand in gesprek bent geweest. Ik wil een gelijkwaardig Nederland, waar respect is voor elkaar en elkaars cultuur, en DENK kaart dat aan’.

Nadir Tiberkaine vertelt dat hij bijvoorbeeld in de supermarkt te maken heeft met discriminatie. ‘Ik ben bezig met het opzetten van een bedrijf dat boodschappen doet voor ouderen. Daarvoor moet ik naar supermarkten om mijn idee voor te leggen. Dan zien mensen toch dat zwarte koppie.

Dan denk ik wel: hoe geloofwaardig zal ik zijn? Ik word gezien als buitenlander, als Marokkaan, en op de laatste plaats als Nederlander ‘.

Nadir Tiberkanine’s zijn 46-jarige  vader Bachir werkt in de bouw en heeft daar elke dag met racisme en vooroordelen te maken. ‘Hij komt uit Marokko, maar is erg goed in de Nederlandse taal en werkt hier al dertig jaar”, vertelt Nadir.

“Hij heeft een baardje, dan denken mensen al snel: ‘hij zal wel extremistisch zijn’’. Dat leidde zijn vader Bachir naar DENK, de partij waar hij zijn allereerste stem ooit op uitbracht.  ‘Mijn vader heeft nooit echt wat met politiek gehad, maar de afgelopen dagen is hij gaan zoeken’, vertelt Nadir Tiberkanine.

‘Hij belde me vanaf werk met de vraag of ik al voor hem gestemd had, maar hij was vergeten zijn handtekening te zetten onder het machtigingsformulier. Toen is hij is vanuit Amsterdam-Noord naar Leiden terug wezen scheuren om een handtekening onder zijn stembiljet te zetten, zo belangrijk vond hij het. Dat raakte me diep’.

Bron: NOS

Lees meer

Slag in de Javazee | 27 februari 1942

Muts van de Koninklijke Marine 1941

De Slag in de Javazee op 27 februari 1942 was een mislukte poging van een geallieerd eskader onder commando van de Nederlandse schout-bij-nacht Karel Doorman om in de Javazee een Japanse invasievloot met troepen voor de aanval op Java tegen te houden. De Combined Striking Force, bestond uit 14 Nederlandse, Amerikaanse, Britse en Australische marineschepen die in de wateren van Nederlands-Indië opereerden, vooral kruisers en torpedobootjagers.

Schout bij Nacht Karel Doorman

Het was de laatste grote slag die de Japanners in de wateren rond Nederlands-Oost-Indië voerden met de geallieerden bij hun aanval op de Europese koloniën en waarmee zij hun heerschappij over geheel Oost-Azië bezegelden. De slag maakte bovendien een daadwerkelijk einde aan de zelfstandig opererende oppervlaktevloot van de Koninklijke Marine voor de duur van de oorlog.

Nederland verloor bij deze slag de kruisers H. M. De Ruyter en H. M. Java en de torpedobootjager H. M. Kortenaer en ruim 900 opvarenden, onder wie Schout bij Nacht Karel Doorman. De totale slag kostte 2300 marinemannen het leven.

Het Japanse konvooi werd onder andere geëscorteerd door torpedobootjagers onder bevel van Schout bij Nacht Shoji Nishimura. De Japanse zware kruisers waren veel sterker dan de geallieerde, en voorzien van superieure bewapening. Tot aan het einde van de oorlog werd niet alleen gedacht maar was men ervan overtuigd dat de Japanners veel sterker waren.  Later is gebleken dat beide partijen elkaar niet veel ontliepen in numerieke sterkte. Wel hadden de Japanners een aantal belangrijke voordelen.

H.M. De Ruijter – Kruiser Koninklijke Marine 1942

Allereerst waren hun bemanningen redelijk uitgerust, waar de geallieerden leden onder slaapgebrek door de vele patrouilles in de voorgaande dagen. Tevens hadden zij de gehele slag de beschikking over luchtverkenning en waren doorgaans vrij goed op de hoogte van de bewegingen van het geallieerd eskader.

Door de gebrekkige communicatie tussen lucht- en zeestrijdkrachten moest Schout bij Nacht Karel Doorman echter voortdurend raden naar de posities van de Japanners. Een onmiskenbaar voordeel hadden de Japanners aan hun langeafstandstorpedo’s, waarvan de geallieerden geen weet hadden. Het waren dergelijke torpedo’s die de Nederlandse kruisers tot zinken brachten.

De Japanners beschikten over een veel grotere vuurkracht dan de geallieerden. Niet alleen konden zij grotere en zwaardere granaten op hun vijand afvuren, deze droegen ook verder, zodat de Japanse schepen aanzienlijk minder kwetsbaar waren dan de geallieerde.

Japans kruiser Haguro 1942

H. M. De Ruyter, bijvoorbeeld, beschikte als grootste wapens over 7 kanonnen van 150 mm; de kruiser die hem vernietigde – de Haguro – bezat 10 kanonnen van 200 mm, evenals de andere deelnemende Japanse kruiser, zijn zusterschip de Nachi. De H. M. Java had eveneens 10 kanonnen van 150 mm en werd ook vernietigd. De Amerikaanse kruiser USS Houston was het zwaarst bewapend van het eskader en beschikte over 9 kanonnen van 200 mm. De zwaarste Australische kruiser bij deze slag, de HMAS Perth, beschikte over 8 kanonnen van 150 mm. De Britse HMS Exeter kon slechts kanonnen van 150 mm inzetten.

Alle geallieerden schepen hadden bovendien een maximale bepantsering van 75 mm, tegen de Haguro en de Nachi 100 mm. De Japanners brachten bovendien 19 aanvalsschepen, waaronder twee zware kruisers met superieure vuurkracht en een vliegdekschip in de strijd, tegen een verdedigend eskader van 14 schepen, waaronder geen enkel schip met vergelijkbare vuurkracht of verdediging.

H.M. Kortenaer – Koninklijke Marine Torpedojager

De slag op zee

Tijdens de eerste ontmoeting met de Japanners werden de Nederlandse torpedobootjager Kortenaer en de Britse torpedobootjager Electra tot zinken gebracht. De Britse kruiser Exeter raakte zwaar beschadigd en moest onder escorte van de Nederlandse torpedobootjager Witte de With naar Soerabaja terugkeren. In de avonduren werden de geallieerde zeestrijdkrachten verder verzwakt toen Amerikaanse torpedobootjagers terugkeerden naar de marinebasis om brandstof en munitie te laden. Een Britse torpedobootjager – HMS Jupiter – ging ten onder toen zij op een eigen zeemijn liep, terwijl de overgebleven jager – HMS Encounter – bevolen werd om terug te keren naar Soerabaja na de overlevenden van de tot zinken gebrachte Kortenaer te hebben opgepikt. Nadat Schout bij Nacht Karel Doorman de vier overgebleven kruisers weer op linie had gebracht met zijn bericht All ships – follow me – Ik val aan, volgt mij! – werd de zoektocht naar de Japanse invasievloot voortgezet.

H.M. Java – Kruiser Nederlandse Marine 1942

Even voor middernacht ontmoette de vloot twee Japanse kruisers, die de kruiser De Ruyter en de kruiser Java tot zinken brachten. De bevelhebber van de Combined Striking Force – Schout bij Nacht Karel Doorman – die zijn commando voerde vanaf H. M. De Ruyter, ging ten onder met zijn vlaggenschip. HMAS Perth en de Amerikaanse kruiser Houston konden ontsnappen,en zetten koers naar Tandjong Priok.  Bij een poging om in de nacht van 28 februari op 1 maart 1942 uit de Javazee te ontsnappen stuitten HMAS Perth en de USS Houston in de Baai van Bantam op de invasievloot. De vloot lag daar voor anker om troepen aan wal te zetten. In de Slag in de Straat van Soenda die volgde, werden de geallieerden na ruim een uur door torpedo’s tot zinken gebracht. Op 1 maart 1942 werden ook HMS Exeter en de twee geallieerde torpedojagers in de Javazee onderschept, bij een poging om naar Colombo uit te wijken. Japanse vliegtuigen, zware kruisers en torpedojagers brachten de drie schepen met artillerievuur, torpedo’s en bommen tot zinken.

Floris Bernardus Sloof was Korporaal Machinist op de kruiser H.M.  ‘Java’ die op 27 februari 1942 door een Japanse torpedo tot zinken is gebracht. Hij heeft een zeemansgraf

De gevolgen van de verloren slag op zee

De pogingen om de landing van Japanse troepen op Java te verhinderen waren mislukt. De geallieerden hadden met hun ter beschikking staande zeestrijdkrachten geen kans gekregen om de Japanners te onderscheppen. Voor een groot deel was dit het gevolg van onvoldoende luchtsteun. De geallieerden waren evenmin in staat geweest om samen te oefenen en gezamenlijk tactische en verbindingsvoorschriften op te stellen, waardoor het collectief optreden zeer moeilijk verliep.

In de zeeslag in de Javazee sneuvelden ruim 1000 man aan geallieerde zijde, waaronder ongeveer 900 Nederlanders, terwijl de Japanners ongeveer tien man verloren. De hoge verliezen aan Nederlandse zijde waren vooral te wijten aan de ontploffing van de munitie wanneer hun schepen vergingen. Bovendien waren de bemanningen doodop door de voortdurende wekenlange strijd op zee. De slag vond op 27 februari 1941 plaats. Rekent men de verliezen op 1 maart 1942 ook bij deze slag, dan bedraagt het aantal gesneuvelden ruim 2000.

De gesneuvelde leden van de Koninklijke Marine die zijn geborgen uit de Javazee zijn begraven op het Nederlands Ereveld Kembang Kuning in Surabaya. De niet geborgen leden hebben een zeemansgraf, waaronder Schout bij Nacht Karel Doorman..

Het Karel Doorman Monument op het Nederlands Ereveld Kembang Kuning in Surabaya

Op 27 februari 2017 – precies 75 jaar geleden – wonen tientallen nabestaanden op het Nederlands Ereveld Kembang Kuning in Surabaya een herdenkingsceremonie bij ter nagedachtenis aan de slachtoffers die vielen bij Slag in de Javazee. Onder hen de bemanning van de H.M. Java, H.M. de Ruyter en H.M. Kortenaer.

De nabestaanden wonen de herdenking bij en leggen een krans bij het Karel Doormanmonument op het ereveld. Onder de nabestaanden zijn familieleden van de slachtoffers van de slag in de Javazee en overige oorlogsslachtoffers die begraven liggen op Kembang Kuning. Zij bezoeken Indonesië met een door de Oorlogsgravenstichting georganiseerde pelgrimsreis. Naast de familieleden zijn de Nederlandse ambassadeur, Rob Swartbol en de Nederlandse consul in Surabaya, Sylvia Pangkey. Namens de Oorlogsgravenstichting zijn Piet Hein Donner als president, en Theo Vleugels als algemeen directeur aanwezig. De ceremonie wordt geleid door Robbert van de Rijdt, directeur Indonesië van de stichting.

Opname Militaire Willems Orde

De omgekomen commandant van de USS Houston, Albert Harold Rooks en Edward Parker, commandant van de 59-ste Divisie torpedobootjagers van de Amerikaanse marine, werden voor hun moed, beleid en trouw benoemd tot Ridder in de vierde klasse van de Militaire Willems Orde. Schout bij Nacht Karel Doorman is voor zijn moed, beleid en trouw postuum benoemd tot Ridder der derde klasse van de Militaire Willems Orde; ingeschreven in het register op 5 juni 1942 bij Koninklijk Besluit Nummer 9 van 5 juni 1942. Deze onderscheiding werd op 23 mei 1947 door luitenant-admiraal C.E.L Helfrich – aan boord van H.M. Karel Doorman in het bijzijn van Z.K.H. prins Bernhard – uitgereikt aan de oudste zoon van de Schout bij Nacht Karel Doorman. Als motivering van de toekenning staat genoteerd:  1-ste: Het onder zijne bevelen staande geallieerd Eskader op 27 februari 1942 in de Java Zee op bekwame en stoutmoedige wijze inzetten tegen een vijandelijke overmacht, welke tenslotte tot wijken werd gebracht daarbij met zijn vlaggenschip, Onzen kruiser ‘de Ruyter’, een uitstekend voorbeeld gevende. 2-de. Het gedurende de hierop volgende nachtactie van 27 op 28 februari 1942 herhaaldelijk trachten door de sterke vijandelijke opstelling heen te breken, teneinde de transportvloot, welke Java bedreigde, aan te vallen, in welken strijdde beide Nederlandsche kruisers op eervolle wijze zijn ondergegaan.

 

Zeemansgraven voor de bemannin- gen, kruisers en torpedojagers van de Koninklijke Marine op 27 februari 1942

Oorlogskerkhof

De scheepswrakken van drie kruisers en de Hr. Ms. Kortenaer werden in 2002 door amateurduikers ontdekt in de buurt van het eiland Bawean. De H.M. De Ruyter lag op 69 meter diepte. De wrakken lagen op ongeveer 100 kilometer vanaf de kust van Java.

De drie scheepswrakken bleken in 2016, bij de voorbereiding van een herdenking in 2017, verdwenen te zijn. Waarschijnlijk zijn de schepen illegaal geborgen om het schroot ervan te verkopen. In 2013 is al gebleken dat de Nederlandse onderzeeboot O-16 – die voor de kust van Maleisië lag – ook is verdwenen. Indonesië en Nederland hebben afgesproken nauwer te zullen samenwerken, om maritiem erfgoed samen te beschermen.

Lees meer